Reo Ma เป็นศิลปินฮ่องกงที่เอากับดักหนูมาทำกระเป๋าสะพาย ชิ้นนี้ชื่อ Wearable Trap ผลงานปี 2023 โครงลวดกับประตูกรงยังอยู่ครบ เขาเติมสายหนังและช่องใส่ของไว้ด้านนอก เห็นแล้วรู้เลยว่ามาจากอะไร แค่ไม่เคยคิดว่าจะมีใครเอามันขึ้นบ่า
เราชอบที่มันยังดูเป็นของจากร้านอุปกรณ์ช่างมากกว่ากระเป๋าแฟชั่น ข้างในมองทะลุได้ ส่วนข้างนอกมีหนังสีน้ำตาลเย็บเป็นช่องแคบๆ หลายช่อง ตรงปากกรงยังเห็นหูหิ้วโลหะอยู่ด้วย ถ้าบอกว่าพกเครื่องมือออกจากบ้านด้วยใบนี้ ภาพก็ดูเข้าท่าอยู่ แต่ถ้าถามว่าจะหยิบมาใช้เองไหม เรายังขอดูวิธีเปิดปิดก่อน
กับดักหนูที่ยังดูออกว่าเป็นกับดักหนู
หน้าเว็บของศิลปินระบุวัสดุเป็นกับดักหนูอะลูมิเนียมและหนัง ขนาดสูง 30 กว้าง 15 ลึก 15 เซนติเมตร ตัวเลขนี้ช่วยให้เห็นว่ามันเป็นวัตถุขนาดพกพาได้จริง ไม่ได้ขยายกรงให้ใหญ่เพื่อถ่ายภาพอย่างเดียว ส่วนความสบายตอนสะพาย เราบอกแทนไม่ได้ เพราะยังไม่ได้ลองของจริง
คำอธิบายของ Wearable Trap พูดถึงค่าใช้จ่ายในการวิ่งตามแฟชั่น แล้วเสนอให้คนสร้างของสวมใส่เฉพาะตัวด้วยวัสดุที่หาได้ในท้องถิ่น วิธีของเขาค่อนข้างตรง หยิบของที่มีหน้าตาและการใช้งานเดิมชัดอยู่แล้วมาเปลี่ยน คนดูจึงตามความคิดทันตั้งแต่เห็นกรง ก่อนจะอ่านคำอธิบายเสียอีก
เพื่อนๆ ลองคิดถึงกระเป๋าที่มองเห็นของข้างในทั้งหมดดูสิ ของที่พกจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของหน้าตากระเป๋าทันที ปากกา เครื่องมือ หรือขวดเล็กๆ แต่ละชิ้นจะหลบอยู่หลังหนังทึบเหมือนเดิมไม่ได้แล้ว สำหรับเรา ข้อจำกัดแบบนี้สนุกกว่าการเติมลายลงบนกระเป๋าทรงคุ้นตา เพราะมันเปลี่ยนถึงวิธีจัดของ
รองเท้าหนังที่ดูเหมือนเพิ่งออกจากโต๊ะช่าง
อีกชิ้นคือ Crazy Horse ปี 2024 ซึ่งในหน้าผลงานบนเว็บของเขาเป็นรองเท้าบูตหนังม้า สีที่ระบุคือ raw hide มีขนาด 36 ถึง 43 และทำด้วยมือใน Atelier REO MA หน้าเดียวกันระบุจำนวนไว้ 25 ชิ้น เราเลือกเล่ารองเท้าคู่นี้เพราะเห็นความต่างจากกรงชัดมาก ทั้งที่เป็นงานของคนเดียวกัน
รองเท้าสีน้ำตาลอ่อนในภาพมีปลายเท้ายกขึ้นเล็กน้อย ผิวหนังบริเวณข้อเท้าย่น ส่วนขอบพื้นมองเห็นเป็นชั้นๆ ไม่มีสีสดมาดึงสายตา เราชอบตรงที่ดูแล้วอยากรู้ว่าช่างขึ้นรูปมันอย่างไร มากกว่าอยากรู้ว่าจะใส่กับเสื้อตัวไหน (ถึงคำถามเรื่องเสื้อจะตามมาติดๆ ก็เถอะ)
เทียบสองชิ้นนี้แล้ว งานกรงเริ่มจากวัตถุที่มีอยู่ ส่วนรองเท้าให้เราดูหนังและการประกอบใกล้ๆ ของอย่างแรกจำง่ายกว่าในภาพเดียว ของอย่างหลังต้องใช้เวลาดูขอบ ดูรอยเย็บ และรูปทรง เราว่างานรองเท้าเงียบกว่าเยอะ แต่ช่วยให้เห็นว่าเขาไม่ได้สนุกกับการหยิบของประหลาดมาประกอบอย่างเดียว
คนทำเสื้อผ้าที่ออกไปจับงานช่าง
ข้อมูลศิลปินจาก Rossi & Rossi ระบุว่า Reo Ma เกิดปี 1992 และมีพื้นฐานด้านแฟชั่น เขาเรียนรู้การเชื่อมโลหะ หล่อคอนกรีต และรื้อยานพาหนะด้วยตัวเอง ข้อมูลนี้อธิบายได้ดีว่าทำไมวัสดุในงานถึงไปไกลจากผ้า แต่ยังกลับมาหาของที่อยู่กับตัวคนอย่างสายสะพายและรองเท้าได้
ถ้าเพื่อนๆ เคยดู กล้วยผูกเชือกรองเท้าของ Martin Roller จะเห็นความสนุกจากการเอาของคุ้นเคยมาจับคู่ใหม่เหมือนกัน สำหรับงานที่เราเลือกมาดูครั้งนี้ Reo Ma ลงไปถึงวัสดุจริงและวิธีประกอบ หนังต้องต่อกับกรง และหนังอีกชุดต้องขึ้นรูปเป็นรองเท้า ความคิดประหลาดจึงมีโจทย์งานช่างตามมาด้วย
เราไม่ได้มองกระเป๋ากรงเป็นคำตอบสำเร็จรูปเรื่องความยั่งยืน แค่ใช้ของที่หาได้ใกล้ตัวก็ยังบอกเรื่องอายุใช้งานหรือผลกระทบทั้งหมดไม่ได้ สิ่งที่เราชอบชัดๆ คือเขาเลือกของที่คนจำได้ แล้วแก้มันให้มีการใช้งานอีกแบบโดยยังเห็นวัสดุเดิมอยู่ ใครชอบงานหนัง งานประกอบ และของสวมใส่หน้าตาประหลาด สองชิ้นนี้มีอะไรให้ดูต่อมากกว่ารูปแรก
ดูภาพเพิ่มเติมและข้อมูลของแต่ละชิ้นได้ที่ เว็บไซต์ Reo Ma โดยหน้า Wearable Trap มีภาพหลายมุม ส่วนหน้า Crazy Horse ระบุวัสดุและขนาดรองเท้าไว้ เราว่าเริ่มจากสองหน้านี้จะเห็นงานชัดกว่าดูประวัติยาวๆ
อ้างอิง: Wearable Trap · Crazy Horse · ข้อมูลศิลปินจาก Rossi & Rossi
Photo credit: Reo Ma · ภาพจากเว็บไซต์ศิลปิน
ของพกชิ้นเล็กจากร้านใน Portjolio
FINAL V1 SD Holder Keychain (1-Slot) เป็นของพกสำหรับเก็บการ์ด SD ที่เข้ากับความชอบเรื่องจัดเครื่องมือให้หยิบติดตัวไปได้
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
