Peter Tarka เป็นศิลปินสามมิติที่เอาตัวอักษรมาล้อมด้วยริบบิ้น เส้นขด และก้อนกลมจนดูเหมือนสิ่งมีชีวิตสีลูกกวาด งานของเขามีทั้งภาพทดลองและงานให้แบรนด์ แต่สิ่งที่เราอยากชวนเพื่อนๆ ดูครั้งนี้คือวิธีจัดของหลายชนิดลงในภาพเดียว บางภาพแน่นมาก บางภาพมีแค่ลำโพงสองตัว ทั้งสองแบบยังจำได้ว่าเป็นคนเดียวกันทำ
ในเว็บไซต์ของเขา แยกงานรับจ้างกับงานทดลองส่วนตัวไว้ให้ดู และในโพสต์ที่เล่าถึงงานของตัวเอง เขาบอกว่าสีกับการจัดองค์ประกอบเป็นเรื่องสำคัญที่สุด แม้จะเปลี่ยนจากสถาปัตยกรรมไปทำตัวอักษรหรือภาพสินค้า เป้าหมายก็ยังเป็นงานที่จำได้ว่าเป็นของเขา เราว่าประเด็นนี้เห็นชัดกว่าเรื่องใช้โปรแกรมอะไรเสียอีก
ตัวอักษรที่เกือบถูกของรอบตัวกลืน
ภาพเปิดเรื่องมีตัวอักษรสีขาวอยู่กลางก้อนวัตถุ หน้าตาแต่ละชิ้นต่างกันมาก มีทั้งเส้นบางเหมือนโครงพัด ก้อนมีหนาม ริบบิ้นเงา และแผ่นโปร่งที่บิดงอ ถ้าแยกออกมาทีละชิ้นก็คงดูไม่เกี่ยวกัน แต่เขาคุมสีหลักไว้แถวชมพู เหลือง และขาว ภาพเลยยังรวมเป็นก้อนเดียวได้
เราชอบที่ตัวอักษรยังอ่านเป็นรูปทรงได้ แม้จะถูกบังหลายส่วน ขอบเหลี่ยมแข็งๆ ตรงกลางช่วยให้ตาจับอะไรได้สักอย่างก่อนค่อยไล่ดูของรอบนอก (ถ้าทุกชิ้นขดไปหมด ภาพคงดูยากกว่านี้เยอะ) ความแน่นของงานจึงมีจุดให้พัก และสีขาวก็ช่วยแยกตัวอักษรออกจากเส้นชมพูที่พันอยู่
คอมพิวเตอร์เก่ากับของที่ไม่น่าอยู่บนโต๊ะเดียวกัน
อีกภาพเอาคอมพิวเตอร์จอหนามาวางกับใบปาล์ม ไม้เทนนิส ห่วงวงกลม และผ้าลายชมพูขาว ด้านหลังเป็นผนังตารางสีฟ้า ของแต่ละอย่างมีความคุ้นเคยอยู่แล้ว เราเลยไม่ต้องเดาว่ามันคืออะไร ความประหลาดอยู่ตรงการรวมมันเข้าด้วยกันมากกว่า จะเรียกว่าโต๊ะทำงานก็ดูจัดฉากเกินไปหน่อย
จอบอกว่าจะปิด Windows ส่วนข้างๆ มีลูกศรเมาส์ขนาดใหญ่ตั้งอยู่บนภาชนะสีชมพู เราชอบมุกนี้ เพราะสิ่งที่ปกติอยู่ในจอถูกยกออกมาปะปนกับข้าวของบนโต๊ะ โดยไม่ต้องมีคำอธิบายยาวๆ ใบปาล์มที่โค้งลงมายังช่วยตัดความตรงของตารางและกล่องคอมพิวเตอร์ ภาพจึงมีทั้งเหลี่ยมและส่วนที่ดูอ่อนตัว
ลองดูเงาบนพื้นสีฟ้าด้วย เงายาวพาดผ่านของที่ตั้งอยู่บนฐานหลายชั้น ทุกชิ้นเลยดูมีน้ำหนักและมีระยะห่างกัน แม้องค์ประกอบทั้งหมดจะดูเหมือนชุดของเล่นที่จัดขึ้นมาเฉพาะถ่ายภาพ เราว่างานนี้สนุกตรงที่มันดูจับต้องได้ แต่ไม่มีเหตุผลว่าทำไมต้องเอาของพวกนี้มาไว้ด้วยกัน
ลดของลงแล้วเหลืออะไร
ภาพลำโพงสองตัวใช้วิธีอีกแบบหนึ่ง ฉากเกือบทั้งหมดเป็นสีเทาเข้ม มีแท่นทรงเหลี่ยม ทรงกระบอก และแผ่นโค้งอยู่ด้านหลัง สีชมพูหม่นถูกใส่มาไม่กี่จุด ส่วนลำโพงสีขาวอยู่ด้านหน้า สิ่งที่เด่นขึ้นทันทีคือขอบวัตถุและแสงที่ตกบนผิว ไม่ต้องใช้ของจำนวนมากก็มีอะไรให้ไล่ดูได้
ทรงกระบอกที่วางซ้อนอยู่กลางภาพคล้ายกับรูปทรงลำโพง ขณะที่หูหิ้วโค้งเข้ากับฉากด้านหลัง เป็นการเลือกของประกอบที่ช่วยย้ำรูปทรงหลักของสินค้า เราไม่ได้เห็นข้อมูลจากภาพนี้ว่าลำโพงเสียงเป็นอย่างไร แต่เห็นชัดว่าเขาอยากให้เรามองทรงและผิวของมันก่อน เรื่องนี้ควรแยกกันเวลาอ่านภาพโฆษณา
เพื่อนๆ ที่ทำภาพสินค้าอาจลองดูสามภาพนี้เทียบกัน ภาพตัวอักษรใช้ของล้อมศูนย์กลาง ภาพคอมพิวเตอร์ใช้ฐานและฉากตั้งแบ่งระดับ ส่วนภาพลำโพงใช้ความต่างของสีเข้มกับสีอ่อน วิธีวางแต่ละภาพต่างกัน จึงไม่จำเป็นต้องหยิบชุดสีพาสเทลของเขาไปใช้ตามทั้งหมดถึงจะได้ประโยชน์จากการดูงาน
ถ้าเพื่อนๆ ชอบดูการจำลองวัสดุในคอมพิวเตอร์ เราเคยเล่าถึง David McLeod ที่ใส่ขนให้เครื่องหมาย & เอาไว้ด้วย สองคนนี้ดูต่อกันได้สนุก คนหนึ่งมีงานที่เน้นสัมผัสของผิว ส่วนภาพที่เราหยิบมาจาก Tarka ชวนดูการวางวัตถุหลายชนิดให้อ่านออกในกรอบเดียว
สำหรับเรา ภาพคอมพิวเตอร์เก่าเป็นชิ้นที่ชอบที่สุดในชุดนี้ เพราะมีมุกให้เจอโดยไม่ต้องรู้จักโปรแกรมสามมิติเลย ส่วนภาพลำโพงเหมาะจะเก็บไว้ศึกษาการจัดฉาก ถ้าต้องเลือกดูต่อ แนะนำเปิดหมวดงานส่วนตัวคู่กับงานรับจ้างบนเว็บไซต์เจ้าตัว จะเห็นว่าเขาปรับความแน่นของภาพตามสิ่งที่อยากให้เด่นได้แค่ไหน
ดูผลงานของศิลปินได้ที่ Peter Tarka · Personal works และ Behance ของ Peter Tarka
อ้างอิง: เว็บไซต์ Peter Tarka และ บันทึกของศิลปินเรื่องสีและการจัดองค์ประกอบ
Photo credit: Peter Tarka · ภาพผลงานจากเว็บไซต์ศิลปิน
ภาพอีกชิ้นจากร้านใน Portjolio
โปสการ์ด Floral Childlike Art เป็นอีกชิ้นสำหรับเพื่อนๆ ที่ชอบเก็บงานภาพดอกไม้ไว้ดูต่อจากรูปทรงคล้ายพืชในบทความนี้
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
