Raw Material: Armchair (อีกชื่อคือ Armchair as Resource) เป็นโปรเจกต์ของดีไซเนอร์ Jan-Micha Gamer ที่เอาเก้าอี้อาร์มแชร์หนังสีน้ำเงินหนึ่งตัวจากกองขยะชิ้นใหญ่ของเมือง มาแยกชิ้นจนหมดตัว แล้วประกอบใหม่เป็นของใช้ในบ้าน 9 ชิ้น มีตะกร้า เชิงเทียน โคมไฟ ชามผลไม้ พูฟ กรอบรูป ตู้ พรม และโต๊ะ ทุกชิ้นใช้วัสดุจากเก้าอี้ตัวเดียวกัน
เห็นภาพแรกเรานึกว่าเป็นชุดห้องนั่งเล่นของเล่น สีจัดมาก น้ำเงิน ม่วง เหลือง ส้ม เขียว วางอยู่บนพื้นไม้ลายก้างปลา (เก้าอี้ตัวต้นทางก็อยู่ในภาพด้วย เป็นภาพพิมพ์แขวนบนผนัง ในกรอบที่ทำจากเศษไม้ของมันเอง) อ่านคำอธิบายจบแล้วต้องเลื่อนกลับขึ้นไปนับใหม่ว่าครบ 9 ชิ้นจริงไหม
แกะเก้าอี้ออกทีละชั้น
เก้าอี้นวมหนึ่งตัวมีของอยู่ข้างในเยอะกว่าที่คิด Gamer เริ่มจากรื้อโครง เบาะ และหนังหุ้มออกทีละชั้น แล้วแยกเป็นกองๆ ได้ไม้ หมุดกับตะปู โฟม สายรัดผ้า สปริง และหนังที่ใช้มาจนเก่า เขาแกะให้เสียหายน้อยที่สุด เพราะทุกชิ้นจะถูกเอาไปใช้ต่อ
ใครเคยรื้อโซฟาเก่าคงรู้ว่าไม่ใช่งานสนุก มีทั้งกาว ลวดเย็บ และเศษโฟมร่วงเต็มพื้น ที่เราชอบคือเขาไม่ซ่อนพวกนี้เลย รอยยับของหนัง คราบกาว ลวดเย็บที่ยังติดอยู่ เก็บไว้ให้เห็นหมด แล้วเลือกต่อชิ้นงานด้วยน็อตหรือข้อต่อที่ถอดได้แทนการทากาว วันหนึ่งจะได้แยกกลับออกมาใช้ต่อได้อีกรอบ
สปริงกลายเป็นชาม ขาเก้าอี้กลายเป็นเชิงเทียน
ชิ้นที่เราชอบที่สุดคือชามผลไม้ เขาเอาสปริงขดแบบคลื่นที่อยู่ใต้เบาะมาดัดเป็นทรงชาม แล้วยึดกันด้วยข้อต่อสแตนเลสแบบขันเกลียว เส้นสปริงสีฟ้าอ่อนดูโปร่งมาก ใส่ส้มลงไปสักสามลูกน่าจะสวยดี
เชิงเทียนทำจากขาไม้บีชของเก้าอี้ ขาทรงกรวยสามอันมาต่อกันเป็นฐาน แล้วปักเทียนสีเหลืองไว้ตรงกลาง ดูออกทันทีว่าเคยเป็นขาเก้าอี้มาก่อน
ส่วนโคมไฟใช้ใยบุเบาะที่เคยอยู่ใต้หนัง เอามาซ้อนเป็นชั้นแล้วคลุมด้วยผ้าบาง ผ้าบางพอที่จะเห็นเนื้อใยข้างในทะลุออกมา สีเหลืองสดแบบนี้แขวนในห้องไหนก็เด่น
โฟมกับกระดาษแข็งที่เคยอยู่ข้างใน
พูฟสีม่วงทำจากโฟมหลายความหนาแน่นที่ซ้อนกันอยู่ในเบาะเดิม ทรงของมันเลยออกมาตามชั้นโฟมที่มีอยู่ ไม่ได้ปั้นขึ้นใหม่ แล้วค่อยพ่นสีเคลือบทับทีหลัง ภาพตอนพ่นสเปรย์ดูเหมือนเค้กสีม่วงมากกว่าเฟอร์นิเจอร์ (เราชอบภาพนี้เป็นพิเศษ)
ตู้สีเขียวทำจากกระดาษแข็งสีเทา (greyboard) ทั้งหลัง เป็นแผ่นที่เคยมีโฟมแปะอยู่ คราบกาวกับลวดเย็บยังเห็นอยู่บนผิว ส่วนตะกร้าวางพื้นใช้หนังน้ำเงินจากตัวเก้าอี้มาขึ้นรูป รอยยับเดิมยังอยู่ครบ และพรมก็คือเศษหนังชิ้นไม่เท่ากันที่ต่อกันจนได้ทรงคล้ายหนังสัตว์ปูพื้น
ไม้เกรดต่ำที่ได้ขึ้นมาอยู่ข้างบน
โต๊ะสีส้มแดงทำจากไม้โครงเก้าอี้ ซึ่งเป็นไม้เกรดต่ำที่ปกติถูกหุ้มมิดอยู่ใต้เบาะ ไม่มีใครได้เห็น เขาเคลือบด้วยสารเคลือบแบบโปร่งที่ทนการใช้งาน ลายไม้แปลกๆ ของมันเลยกลายเป็นสิ่งแรกที่เรามอง ชิ้นสุดท้ายคือกรอบรูปที่ทำจากเศษไม้ หลายชิ้นยังเป็นรูปทรงเดิมตอนอยู่ในเก้าอี้ และในกรอบก็คือภาพของเก้าอี้ตัวนั้นก่อนถูกรื้อ
ทำไมเราว่างานนี้น่าดู
งานทำเฟอร์นิเจอร์จากของเก่าที่เราเห็นบ่อยๆ มักเลือกวัสดุดีมาแค่อย่างเดียว เช่นเก็บไม้ไว้ทำใหม่ แล้วที่เหลือทิ้ง ส่วน Gamer ตั้งโจทย์ว่าทุกอย่างในเก้าอี้ต้องได้ไปต่อ และต้องไม่กลายเป็นของที่ค่าต่ำลงกว่าเดิม รวมถึงกระดาษแข็งกับโฟมที่ปกติไม่มีใครเก็บ ใครชอบงานแนวนี้ ลองดูสามดีไซเนอร์ลอนดอนที่ทำเก้าอี้จากเชือกเรือ ดินสโตนแวร์ และท่อไอเสียที่เราเคยเขียนไว้ด้วยก็ได้
ถามว่าเอาไปใช้ในบ้านจริงได้ไหม ส่วนตัวเรายังไม่แน่ใจว่าพูฟโฟมกับตู้กระดาษแข็งจะอยู่ได้กี่ปี และงานชุดนี้เป็นโปรเจกต์ศึกษา ยังไม่มีขาย แต่เราชอบที่ทั้ง 9 ชิ้นยังดูออกว่ามาจากส่วนไหนของเก้าอี้ ถ้าเพื่อนๆ มีโซฟาเก่ารอทิ้งอยู่ ลองรื้อสปริงกับขาไม้เก็บไว้ก่อน สองอย่างนี้เอามาทำของชิ้นเล็กได้ง่ายสุด ดูงานอื่นของเขาได้ที่ Instagram @janmichagamer
อ้างอิง: designboom (2 พ.ย. 2026)
Photo credit: Jan-Micha Gamer
ของในเว็บที่เข้ากับเรื่องนี้
ตะกร้าจิ๋ว Portcha ตะกร้าใบเล็กจากร้าน Portcha ไว้ใส่ของชิ้นเล็กบนโต๊ะ ถ้าอ่านเรื่องชามสปริงจบแล้วอยากได้ตะกร้าสักใบโดยไม่ต้องรื้อโซฟาก่อน
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
