ปิกาจูไม่จำเป็นต้องเป็นสีเหลืองเสมอไป บนเก้าอี้ Pokémon by Modernica ตัวละครที่เราจำได้ถูกวาดด้วยสีน้ำเงินบนพื้นขาว สีชุดนี้ทำให้นึกถึงจานในตู้ก่อนจะนึกถึงเกม พอขยับสายตาลงมาเจอขาเก้าอี้โลหะ ก็ต้องจัดความเข้าใจใหม่อีกรอบ นี่คือของที่ทำมาให้นั่ง แม้ลายจะชวนให้ยืนดูอยู่นานก็ตาม
คอลเลกชันนี้เป็นงานร่วมกันของ 100 Thieves, The Pokémon Company International และ Modernica เปิดตัวผ่านประกาศของแบรนด์วันที่ 21 กันยายน 2026 และกำหนดจำหน่ายวันที่ 25 กันยายน มีเก้าอี้สี่แบบ แยกตาม Bulbasaur, Charmander, Squirtle และ Pikachu ความต่างจึงเริ่มจากตัวละครที่เลือกมาอยู่ด้วยกันในบ้าน มากกว่าการเลือกรูปทรงเก้าอี้คนละทรง
ยืมภาษาของจานมาใช้กับที่นั่ง
100 Thieves ระบุว่าภาพประกอบได้แรงบันดาลใจจากลายบนเครื่องกระเบื้องเนื้อดี แต่ตัวเก้าอี้ทำจากไฟเบอร์กลาสโดย Modernica ในลอสแอนเจลิส ต้องแยกสองเรื่องนี้ให้ชัด เพราะความรู้สึกว่าเป็นเครื่องลายครามเกิดจากภาพและสี ไม่ได้เกิดจากการเอาเซรามิกมาทำที่นั่ง
การย้ายลายข้ามวัสดุทำให้ของใช้คุ้นตาดูแปลกขึ้นโดยไม่ต้องเปลี่ยนรูปร่างทั้งหมด เรารู้จักเก้าอี้ทรงเปลือกแบบนี้อยู่แล้ว และรู้จักคู่สีน้ำเงินขาวอยู่แล้วเหมือนกัน แต่พอมันมาอยู่บนผิวเดียวกัน สิ่งที่เคยเป็นพื้นหลังของห้องก็เริ่มเรียกให้เราเข้าไปดูใกล้ ๆ ว่าในลายนั้นมีอะไร
พื้นที่โค้งจากพนักลงมาถึงเบาะเปิดทางให้ลายเป็นส่วนหนึ่งของเก้าอี้ทั้งตัว ภาพประกอบไม่ได้ทำหน้าที่เหมือนตราเล็ก ๆ ที่บอกว่าใครร่วมงานกับใครเท่านั้น มันเข้ามากำหนดความรู้สึกแรกที่เราได้รับจากของชิ้นนี้ ก่อนจะทันมองชื่อแบรนด์เสียอีก
พอตัดสีประจำตัวออก เราจำอะไรได้บ้าง
ปกติเราจำโปเกมอนหลายตัวจากสีได้เร็วมาก การเอาทั้งสี่ตัวมาอยู่ในชุดสีน้ำเงินขาวเดียวกันจึงเปลี่ยนวิธีมองไปนิดหนึ่ง เราต้องดูรูปร่าง ใบหน้า และท่าทางมากขึ้น สำหรับคนที่คุ้นกับตัวละครอยู่แล้ว ขั้นตอนนี้อาจเกิดขึ้นเร็วเสียจนไม่ทันรู้ตัว แต่เป็นส่วนที่ทำให้ลายยังมีเรื่องให้ดูหลังจากเห็นแวบแรก
ในแง่การวางไว้ในห้อง สีที่ใช้ร่วมกันช่วยให้เก้าอี้แต่ละแบบอยู่ข้างกันได้โดยไม่ต้องแข่งกันด้วยสีประจำตัว ความต่างยังอยู่ที่ภาพประกอบ ใครชอบตัวไหนก็เลือกตัวนั้นได้ ขณะเดียวกัน คนที่ไม่ได้เล่นเกมก็ยังมองมันเป็นเก้าอี้ลายสีน้ำเงินขาวได้ก่อน ความคุ้นเคยสองแบบอยู่บนของชิ้นเดียวกันโดยไม่ต้องรู้เรื่องเท่ากัน
ต่างจากตอนที่ Polaroid ใช้สีของโปเกมอนเป็นบุคลิกของกล้อง งานชุดนี้ลดบทบาทของสีประจำตัว แล้วให้เส้นกับลายรับหน้าที่แทน ลองวางสองวิธีคิดข้างกันจะเห็นว่า การออกแบบสินค้าจากตัวละครไม่จำเป็นต้องเริ่มที่การพิมพ์ภาพใหญ่ที่สุดเสมอไป บางครั้งการเลือกว่าจะเก็บอะไรไว้ก็เปลี่ยนน้ำเสียงของงานได้มากแล้ว
ของสะสมที่ยังมีงานให้ทำ
ฐานขาโลหะชุบโครเมียมแบบ Eiffel กับตัวเก้าอี้ไฟเบอร์กลาสทำให้คอลเลกชันนี้ยังยืนอยู่บนโครงสร้างของเฟอร์นิเจอร์ ภาพลายเครื่องกระเบื้องอาจพาเราไปคิดถึงของจัดแสดง แต่หน้าที่ของเก้าอี้ยังผูกกับร่างกาย คนใช้ต้องขยับมันออกจากโต๊ะ นั่งลง แล้วลุกขึ้นในวันธรรมดา
ตรงนี้เองที่ทำให้คำว่าของสะสมมีความขัดกันเล็ก ๆ ถ้าเอาไว้ดูอย่างเดียว เราจะเห็นภาพประกอบครบกว่า แต่พอมีคนนั่ง ลายส่วนหนึ่งก็ถูกบัง นั่นไม่ได้แปลว่างานออกแบบหายไป มันแค่เปลี่ยนจากภาพที่เรามอง มาเป็นของที่เราใช้อยู่ ความผูกพันกับตัวละครเลยมีโอกาสเกิดผ่านกิจวัตรที่ไม่ได้เกี่ยวกับเกมด้วย
แน่นอนว่าภาพประชาสัมพันธ์บอกเรื่องความสบายเวลานั่งจริงไม่ได้ สิ่งที่อ่านได้จากงานชุดนี้คือทิศทางของภาพและรูปทรง โดยเฉพาะการเลือกใช้ความคุ้นตาของลายเครื่องกระเบื้องมารองรับตัวละครจากเกม แทนที่จะออกแบบเก้าอี้ทั้งตัวให้เป็นรูปร่างของโปเกมอน
ถ้าเก้าอี้ตัวหนึ่งอยู่กับเรานานพอ วันหนึ่งภาพที่จำได้อาจมีทั้งโปเกมอนบนพนัก และคนที่ชอบลากมันมานั่งข้าง ๆ โต๊ะตัวเดิม
อ้างอิง: ประกาศและภาพคอลเลกชันจาก 100 Thieves และ รายละเอียดวัสดุ สี และฐานเก้าอี้จาก Hypebeast
Photo credit: 100 Thieves via Hypebeast · ภาพประชาสัมพันธ์คอลเลกชัน Pokémon + 100 Thieves by Modernica
สีน้ำเงินอีกชิ้นบนโต๊ะ
Blue Pinstripe Cup ใช้เส้นสีน้ำเงินเป็นรายละเอียดบนของใช้ประจำวัน สำหรับคนที่อยากให้สีคู่นี้อยู่ใกล้มือบนโต๊ะด้วย
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
