คนหนึ่งกำลังยกที่นั่งสีขาวสองตัวเหนือหัว แล้วเดินข้ามบ่อน้ำบนแผ่นหิน ภาพของ AIRMAAN ทำให้เราต้องมองอีกที เพราะของที่เห็นควรต้องใช้คนช่วยหาม ส่วน M Sofa ของแบรนด์ฝรั่งเศสนี้ก็ใช้ความคิดเดียวกัน เอาลมเข้าไปอยู่ในโซฟาสามที่นั่ง แล้วทำให้เฟอร์นิเจอร์ชิ้นใหญ่ย้ายตามคนได้
พอมองใกล้ ๆ หน้าตามันกลับไม่ได้กลมพองเหมือนห่วงยาง พนักและที่วางแขนเป็นแผ่นหนา ขอบโค้งมน แต่ยังมีแนวตรงให้เห็นชัด สีขาวช่วยให้รูปทรงอ่านง่าย เราเห็นที่นั่งก่อนจะรู้ว่าต้องสูบลมเข้าไป และพอรู้แล้วก็อยากย้อนดูว่ามันรักษาเหลี่ยมพวกนั้นไว้ได้ยังไง
M Sofa เป็นผลิตภัณฑ์ที่ผ่านการระดมทุนบน Kickstarter ในปี 2026 แต่ประเด็นของมันไม่ได้อยู่ที่การทำโซฟาให้พองได้อย่างเดียว โจทย์คือจะทำของที่เก็บเล็กลงได้ ให้มีหน้าตาเหมือนของที่ตั้งใจใช้ทุกวันได้แค่ไหน โดยไม่ต้องซ่อนความเป็นของพองลมทั้งหมด
ลมก็ต้องมีโครงสร้าง
ในบทสัมภาษณ์กับ Fast Company โยฮัน โฟร์บรัก ผู้ร่วมก่อตั้ง AIRMAAN อธิบายถึงโครงสร้างแบบ drop-stitch ซึ่งใช้เส้นใยจำนวนมากเชื่อมผิววัสดุสองด้านเข้าหากัน เมื่อเติมลม ความตึงของเส้นใยช่วยรักษารูปทรงเอาไว้ ลมจึงไม่ได้ดันผิวให้ป่องออกไปได้อย่างอิสระทุกทิศทาง
ผลที่เรามองเห็นคือพื้นผิวกว้าง ๆ ซึ่งยังคงเป็นแผ่น พนักโอบพื้นที่นั่งไว้เหมือนกรอบเตี้ย ๆ ไม่ต้องทำเบาะให้เป็นก้อนกลมทุกส่วน ความรู้สึกของวัตถุเปลี่ยนตามรูปทรงตรงนี้ด้วย เราอาจนึกถึงโซฟาบนระเบียงก่อนนึกถึงของเล่นริมสระ ทั้งที่ข้างในมีอากาศเหมือนกัน
สีขาวไม่ได้ช่วยพรางขนาดของมัน แต่ทำให้รอยต่อและเงาตามขอบอ่านได้ชัดขึ้น เมื่อวางคู่กับพื้นไม้ อิฐ และต้นไม้ รูปทรงเรียบ ๆ ก็แยกตัวออกจากพื้นผิวรอบข้าง โดยไม่ต้องเพิ่มลายให้เฟอร์นิเจอร์เล่าเรื่องอีกชุดหนึ่ง แค่เห็นขอบหนากับช่องว่างใต้ที่นั่งก็พอจำหน้าตาได้แล้ว
วาล์วเล็ก ๆ ที่บอกว่าของชิ้นนี้เปลี่ยนสภาพได้
ภาพระยะใกล้ของวาล์วทำให้ความเป็นอุปกรณ์กลับมาอยู่ตรงหน้า วงสีดำตัดกับผิวขาว มีฝาปิดและชื่อแบรนด์ล้อมอยู่รอบ ๆ รายละเอียดนี้ไม่ได้ถูกแต่งให้เหมือนกระดุมบุโซฟา มันบอกตามตรงว่าของชิ้นนี้ต้องเติมลม และวันหนึ่งเราจะปล่อยลมออกเพื่อเก็บมัน
หน้าผลิตภัณฑ์ M Sofa ระบุน้ำหนักไว้ที่ 8.2 กิโลกรัม พร้อมชุดซ่อมในแพ็กเกจ ตัวเลขนี้ช่วยให้จินตนาการเรื่องการเคลื่อนย้ายได้ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเบาจนเราจะหิ้วไปทุกที่โดยไม่คิดอะไร ขนาดของชิ้นงาน เส้นทาง และที่เก็บหลังใช้งานยังเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตจริงอยู่ดี
การมีชุดซ่อมมาด้วยทำให้เรามองของพองลมอีกแบบหนึ่ง เวลาเห็นวาล์ว เราอาจนึกถึงวันที่ลมหมดก่อนวันอื่น แต่เมื่อผลิตภัณฑ์เตรียมทางให้ซ่อมไว้ด้วย ความสัมพันธ์กับของก็ไม่ได้จบลงตรงการซื้อและสูบลมครั้งแรก เราต้องดูแลมันต่อเหมือนเฟอร์นิเจอร์ชนิดอื่น
ย้ายที่นั่ง หรือย้ายช่วงเวลาพัก
ภาพเฟอร์นิเจอร์ริมสระของแบรนด์ทำให้เห็นว่าโซฟาและเก้าอี้ไม่ได้จำเป็นต้องอยู่ในห้องเดียวกันเสมอ รูปทรงสีขาวยังเป็นที่นั่งที่เรารู้จัก แต่ฉากรอบตัวเปลี่ยนไป สิ่งที่งานออกแบบนี้เสนอจึงเป็นการลดความยุ่งยากของการย้ายพื้นที่พัก มากกว่าการเพิ่มของอีกชิ้นให้บ้าน
ถ้าพัฟ MOMOS ของ GAN ทำให้เราเห็นว่ารอยพับของผ้ากำหนดหน้าตาที่นั่งได้ M Sofa ก็ทำให้เห็นอีกทางว่าโครงสร้างข้างในกำหนดผิวข้างนอกได้เหมือนกัน วัสดุไม่ได้เป็นแค่สิ่งที่เลือกทีหลังเพื่อหุ้มรูปทรงที่วาดเสร็จแล้ว แต่มันเข้ามาตัดสินว่าของจะมีหน้าตาแบบไหนตั้งแต่ต้น
เราไม่จำเป็นต้องพาโซฟาไปไกลถึงภูเขาเพื่อให้แนวคิดนี้มีความหมาย แค่ย้ายจากมุมที่แดดส่องไปนั่งใต้ร่มไม้ หรือเก็บที่นั่งเมื่ออยากได้พื้นที่โล่ง ก็เป็นการใช้งานที่จับต้องได้แล้ว การออกแบบที่ยอมให้ของเปลี่ยนขนาด จึงเกี่ยวกับพื้นที่ว่างพอ ๆ กับพื้นที่ที่มันกินตอนตั้งอยู่
บางทีสิ่งที่ขยับได้ง่ายขึ้นอาจไม่ใช่แค่โซฟา แต่เป็นความเคยชินของเราว่าเวลาจะพัก ต้องกลับไปนั่งมุมเดิมเสมอ
อ้างอิง: ข้อมูล M Sofa จาก AIRMAAN และ บทสัมภาษณ์ผู้ร่วมก่อตั้งใน Fast Company · ข้อสังเกตเรื่องรูปทรงและการใช้งานเป็นมุมอ่านงานของผู้เขียน
Photo credit: AIRMAAN · ภาพผลิตภัณฑ์จากเว็บไซต์ทางการ
ของที่พาออกไปด้วยกันได้
Inspo Gone Vision Cap Red หมวกสีแดงจากร้าน Portjolio เป็นของชิ้นเล็กที่หยิบติดตัวไปได้ในวันที่ย้ายเวลาพักออกมานอกบ้าน
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
