ห้องสีน้ำเงินของ 三更过客 กับมือที่ยื่นเข้ามาในเฟรม

ลิปสติกกับกลีบดอกไม้ในเฟรมแรกเป็นสีเดียวกัน ส้มแดงเท่ากันแบบไม่เพี้ยนเฉด

เธอก้มหน้าลงมาจนคางเกือบแตะผิวน้ำ ดอกไม้กองอยู่ตรงหน้า ครึ่งบนลอยแห้งอยู่เหนือผิว ครึ่งล่างจมลงไปเป็นเงาซีด · น้ำนิ่งพอจะสะท้อนกอนั้นกลับขึ้นมาอีกกอหนึ่ง

พอไล่ดูรูปที่เหลือถึงรู้ว่านั่นไม่ใช่สระ ไม่ใช่อ่าง เป็นตู้กระจกใบหนึ่งที่ยกมาวางไว้บนพื้นห้อง เติมน้ำไว้แค่ครึ่งใบ

ห้องนี้ทาน้ำเงินทั้งผนังและพื้น ไม่มีอะไรบอกว่าตรงไหนจบตรงไหนเริ่ม นอกจากเส้นบัวขาวเส้นเดียวที่พาดอยู่กลางเฟรมในบางรูป

ชุดที่เธอใส่เป็นผ้าขาวบาง ทรงหลวม ดูเหมือนชุดนอนมากกว่าชุดถ่ายแบบ ที่เหลือในห้องเป็นสีแดงหมด

ในรูปที่ถ่ายจากด้านหลัง จะเห็นว่าชุดตัวนั้นเปิดหลัง ใช้เชือกผ้าผูกเป็นปมไว้สองสามจุด แล้วเหลือช่องระหว่างปมให้เห็นผิวเป็นช่วงๆ · ไม่ใช่ชุดที่ใส่เองคนเดียวได้ง่ายนัก

ลองนับดู แก้วมังกรหนึ่งลูก พริกหวานหนึ่งลูก ลูกศรกระดาษเต็มพื้น จุดกลมเรียงเป็นตาราง สามเหลี่ยมกระจาย กล่องของขวัญผูกโบว์ขาว ฝอยกระดาษหนึ่งกำ ดอกไม้อีกสองสามช่อ · สีแดงในห้องนี้ไม่เคยเป็นผนัง ไม่เคยเป็นแสง มันมาเป็นก้อนเสมอ เป็นของที่หยิบได้ วางลงได้ เก็บกลับกล่องได้

มือมาจากนอกเฟรม สวมถุงมือล้างจานสีส้ม ห้อยแก้วมังกรไว้เหนือปากที่อ้ารออยู่ เธอหลับตา เงยหน้าขึ้นรับ

ลองดูตรงข้อศอก แขนขาดหายไปกับขอบภาพพอดี · ทุกครั้งที่มือโผล่เข้ามาในชุดนี้ มันจบลงตรงนั้นเสมอ ไม่มีรูปไหนบอกว่าเป็นมือของใคร

รูปที่มือมาจับคอ เธอไม่ได้ขัดขืน ไหล่ยังลู่ ตัวยังนิ่ง ปากอ้าค้างเหมือนกำลังจะพูดมากกว่ากำลังจะขาดใจ

เงาบนผนังใหญ่กว่าตัวจริงและนุ่มมาก มันรวมเธอกับแขนนั้นไว้เป็นก้อนเดียว

อีกรูปเปลี่ยนไปใช้กระดาษ แผ่นสีส้มอ่อนม้วนเป็นท่อ หักงอตรงกลาง แล้ววางพาดรอบคอเธอในตำแหน่งเดียวกับที่ถุงมือเคยอยู่ มีมือจับปลายไว้ทั้งสองด้าน

ท่าเดิมเป๊ะ ต่างกันตรงที่คราวนี้แขนทำจากกระดาษ และเรามองเห็นว่ามันถูกใครถือไว้

พื้นในชุดนี้ทำตัวเหมือนป้ายบอกทาง มีรูปหนึ่งที่ลูกศรแดงตัวใหญ่เรียงเต็มพื้นแล้วชี้ไปทางเดียวกันหมด ถ่ายจากด้านบนลงมาตรงๆ

เธอนอนทับอยู่ในตารางนั้นแบบขวางทาง ขายังเบลอเพราะขยับอยู่ตอนชัตเตอร์เปิด · ไม่มีลูกศรอันไหนชี้ไปทางเดียวกับหัวเธอเลยสักอัน

พื้นอีกแบบเป็นจุดกลมเรียงเป็นตาราง ระยะห่างเท่ากันทุกจุด แล้วก็มีสามเหลี่ยมสองชิ้นที่ไม่ได้อยู่ในระบบนั้น ชิ้นหนึ่งอยู่ในมือ อีกชิ้นคาบไว้ที่ปาก ยื่นออกมาแทนลิ้น

เธอมองชิ้นที่อยู่ในมือแบบยังไม่ตัดสินใจ

มีสามรูปที่หน้าต่างบานเดียวกันอยู่ข้างหลัง ผ้าลูกไม้ขาวแขวนอยู่ตรงนั้นแบบไม่มีราง ห้อยพู่ลงมาสองสามจุด ชายผ้าไม่เท่ากันสักด้าน แสงข้างหลังแรงจนลายดอกบนผ้าเหลือแค่โครง

เธอนั่งคุกเข่าหันหลังให้กล้อง ดึงฝอยกระดาษแดงขึ้นมาจากกล่องที่เปิดแล้ว มันสาดเป็นเส้นโค้งข้ามหัวไปเหมือนผมยาวอีกหัวหนึ่ง กล่องอีกสองใบยังผูกโบว์ขาว ยังไม่ถูกแกะ

เงาที่ตกลงบนผนังข้างซ้ายไม่ได้เป็นรูปคน มันมีจะงอยยื่นออกมา มีอะไรที่คล้ายปีกกางอยู่

อีกรูปเป็นโต๊ะกลมตัวเล็ก พริกหวานแดงหนึ่งลูกวางอยู่บนหน้าโต๊ะขาวเปล่า ไม่มีจาน ไม่มีเขียง

เธอจับมีดด้ามแดงคว่ำลงแล้วปักลงตรงหัวพริกข้างขั้ว ไม่ใช่ท่าหั่น อีกมือยกขึ้นแบออกเหมือนกันอะไรบางอย่างไว้ ตาปิดอยู่ทั้งสองจังหวะ

เรียงดูทั้งเก้ารูปติดกันแล้วจะเห็นอย่างหนึ่ง เธอมองกล้องอยู่รูปเดียว คือรูปที่คางจ่ออยู่เหนือผิวน้ำ · ที่เหลือหลับตาบ้าง ผมปิดหน้าบ้าง หันหลังให้บ้าง ไม่ก็ก้มมองของสีแดงที่อยู่ในมือตัวเอง

ทั้งชุดถ่ายด้วยฟิล์ม เห็นได้จากเนื้อภาพและจากขอบขาวที่ปล่อยติดมาในรูปตู้กระจก มีอยู่สองเฟรมที่เป็นแนวนอน ที่เหลือตั้งหมด และทั้งเก้ารูปเกิดขึ้นในห้องเดียวกัน

ในรูปแรก คางเธอยังอยู่เหนือผิวน้ำอยู่ประมาณหนึ่งนิ้ว

ภาพถ่ายโดย 三更过客