หนามสีม่วงงอกออกมารอบขวดน้ำหอม ข้าง ๆ มีลูกกลมที่ชวนให้นึกถึงผลไม้ แต่ก็ดูไม่เหมือนผลไม้ชนิดไหนเสียทีเดียว Roman Bratschi ใช้ความก้ำกึ่งแบบนี้ในภาพสามมิติของเขา เรารู้สึกถึงผิวและรสได้ก่อนจะตั้งชื่อว่าสิ่งที่เห็นคืออะไร ทั้งที่ภาพไม่ได้ส่งกลิ่นออกมาสักนิด
Bratschi เป็นนักสร้างภาพสามมิติและผู้กำกับแอนิเมชันที่เริ่มจากงานกราฟิก NERD Productions ซึ่งเป็นตัวแทนของเขา ระบุว่ารูปทรงและแบบแผนในธรรมชาติเป็นแรงตั้งต้นของงาน พอดูผลงานจริง เราจะพบว่าเขาไม่ได้หยิบธรรมชาติมาเฉพาะหน้าตา แต่เอาความคุ้นเคยของเราที่มีต่อมันมาใช้ด้วย
ทำให้คนดูนึกถึงรส โดยไม่ต้องวางผลไม้ตรง ๆ
ภาพชุด DO NOT DRINK ที่เขาทำให้ Sephora เป็นตัวอย่างที่เห็นวิธีคิดนี้ชัด งานถูกเล่าไว้ในบทสัมภาษณ์ของ NERD เมื่อปี 2020 ไม่ใช่แคมเปญที่เพิ่งเปิดตัว แต่ยังใช้ดูได้ดีว่าศิลปินแปลงโจทย์เรื่องกลิ่นให้กลายเป็นภาพอย่างไร โดยไม่ต้องอาศัยคำอธิบายยาว ๆ ว่าคนดูควรรู้สึกแบบไหน
ในภาพโทนม่วง ผิวแหลมกับลูกกลมมันวาวอยู่รอบขวดเดียวกัน สองอย่างนี้ให้ความรู้สึกต่างกันทันที ต่อให้ยังไม่อ่านชื่อกลิ่น เราก็เริ่มเดาไปแล้วว่าผิวไหนน่าจะลื่น ตรงไหนน่าจะทิ่มมือ สิ่งที่ภาพทำกับเราจึงไม่ได้หยุดอยู่ที่การจับคู่สีให้ดูเข้ากัน
พอเปลี่ยนมาดูภาพพื้นสีฟ้าอ่อน จังหวะก็เปลี่ยนตาม ขวดถูกหุ้มด้วยผิวสีขาวขรุขระ มีดอกไม้และหยดสีครีมล้อมอยู่ ความแหลมแบบภาพแรกหายไปเยอะ แต่ไม่ได้กลายเป็นภาพเรียบเสียทีเดียว ยังมีรายละเอียดให้ตาคอยเทียบระหว่างผิวที่หยาบกับผิวที่ดูเนียน
ส่วนภาพพื้นสีส้มอ่อนใช้รูปทรงคล้ายชิ้นผลไม้ หยดน้ำ และกลุ่มผงสีเขียวประกอบรอบขวด เราอาจมองออกบางส่วน อีกส่วนก็ต้องเดา สำหรับเรา ช่องว่างเล็ก ๆ ตรงนี้ทำให้ภาพมีอะไรให้ดูต่อ เพราะทุกชิ้นไม่ได้ทำหน้าที่เป็นรูปประกอบที่บอกคำตอบเดียวกันหมด
เริ่มจากโจทย์ แล้วค่อยลองวัสดุ
ในบทสัมภาษณ์ Bratschi บอกว่าเมื่อเห็นโจทย์ เขาจะเริ่มคิดถึงทางที่ความต้องการของลูกค้ากับแนวทางภาพของตัวเองมาเจอกันได้ พอทุกฝ่ายเห็นตรงกันจึงเริ่มทำในโปรแกรมสามมิติ จากนั้นยังต้องลองรูปทรง ผิว และวัสดุอีกหลายแบบก่อนจะเลือกภาพปลายทาง
ตรงนี้ทำให้คำว่าทดลองมีน้ำหนักขึ้นมาอีกหน่อย มันไม่จำเป็นต้องเป็นงานที่ปล่อยให้เกิดอะไรก็ได้ งานที่มีขวดสินค้า มีชื่อกลิ่น และมีโจทย์จากลูกค้า ก็ยังเปิดให้ลองได้ว่าจะใช้ผิวแบบไหน สีมากน้อยแค่ไหน หรือจะให้คนดูจำวัตถุได้ชัดเพียงใด
Bratschi ยังเล่าว่าข้อมูลเกี่ยวกับการรับรู้รสและคำสำคัญของแต่ละกลิ่นจาก Jessica Harington ช่วยให้ทีมแปลงแนวคิดไปเป็นรูปทรง สี และพื้นผิวได้ นี่จึงไม่ใช่แค่การหาของสวยมาวางรอบขวด แต่มีการคุยกันก่อนว่าภาพควรพาความรู้สึกไปทางไหน แล้วค่อยหาวิธีให้สิ่งนั้นปรากฏอยู่ในภาพ
จากขวดน้ำหอมกลับไปดูงานส่วนตัว
ถ้าเปิดพอร์ตของเขาต่อ จะพบคำถามเรื่องวัสดุในรูปแบบอื่นด้วย Distorted Bubbles ทดลองการมองผ่านแก้ว ส่วน Starflower ในชุด Fun with Fabrics ระบุโจทย์เรื่องผ้าเทคโนโลยีกับแสง ขณะที่ Painted Plants ใช้พืชเป็นจุดตั้งต้น แต่ละชุดเปลี่ยนสิ่งที่นำมาทดลอง โดยยังอาศัยความคุ้นเคยของคนดูเป็นทางเข้า
เรื่องนี้มีจุดให้ดูต่อจาก ดอกไม้ดิจิทัลของ Zachary Corzine ได้เหมือนกัน เมื่อรูปทรงจากธรรมชาติเข้ามาอยู่ในโปรแกรม ศิลปินไม่จำเป็นต้องใช้มันเพื่อจำลองของจริงอย่างเดียว เขาอาจเก็บส่วนที่เราจำได้เอาไว้ แล้วเปลี่ยนผิวหรือพฤติกรรมของส่วนที่เหลือ
ภาพของ Bratschi ทำให้เราอยากลองดูช้าลงอีกนิด ก่อนจะเรียกมันว่าแก้ว ผลไม้ หรือดอกไม้ ลองสังเกตว่ารอยเงา สี หรือผิวส่วนไหนทำให้เราเผลอคิดว่ามันนุ่ม หวาน หรือเย็น ความรู้สึกเหล่านั้นเกิดขึ้นได้ทั้งที่ของทุกชิ้นยังอยู่ห่างจากมือเราเท่าเดิม
ผลงานและชุดทดลองอื่นอยู่ที่ เว็บไซต์ของ Roman Bratschi และ หน้าแนะนำศิลปินของ NERD Productions
อ้างอิง: บทสัมภาษณ์งาน Sephora จาก NERD Productions และหน้าโครงการ Distorted Bubbles, Starflower, Painted Plants
Photo credit: Roman Bratschi / NERD Productions / Sephora · ภาพผลงานทั้งห้าใบเป็นงานชุด DO NOT DRINK จากเว็บไซต์ตัวแทนศิลปิน
รูปทรงเล็ก ๆ ที่ย้ายมาอยู่บนมือ
แหวน Daydream ชวนต่อความคิดเรื่องรูปทรงจากภาพบนจอมาสู่ของชิ้นเล็กที่เราจับและสวมได้จริง
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
