ตาสองข้างโผล่อยู่ระหว่างชั้นกระดาษสีแดงกับเขียว ตัวอวบคล้ายลูกแพร์ แต่พอวางบนมือแล้วลูบ มันกลับโยกตามนิ้ว PÉPET ของ TAKEO เริ่มทำให้เราลังเลตรงนี้เอง จะเรียกมันว่างานกระดาษ ของเล่น หรือเจ้าตัวเล็กบนโต๊ะดี ทั้งที่เราก็รู้ว่ามันไม่ได้มีชีวิต
ช่วงเดือนกันยายนนี้ Colossal หยิบเจ้าตัวนี้มาเล่า พร้อมข่าวสีใหม่ชื่อ Pomme ที่ TAKEO ระบุว่าจะวางจำหน่ายวันที่ 14 ตุลาคม สีแดงเข้มกับเขียวอ่อนอ้างอิงแอปเปิล แต่ตัวงานไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้น บริษัทเคยออกสี Gris ตั้งแต่ปี 2024 แล้ว รอบนี้จึงเป็นโอกาสกลับมามองว่า ทำไมของชิ้นเดิมถึงยังมีอะไรให้ดูมากกว่าการเปลี่ยนสี
ต้นแบบเป็นผลงานของ Masae Nagao ก่อนถูกนำมาพัฒนาเป็นสินค้าของ TAKEO PAPER PRODUCTS แบรนด์เรียกมันตรงๆ ว่าสัตว์เลี้ยงที่วางบนฝ่ามือได้ วิธีเล่นก็ง่ายพอกัน ประคองขึ้นมาแล้วลูบ ความรู้สึกที่งานต้องการให้เกิดเริ่มจากมือของเรา ไม่ใช่จากเรื่องราวยาวๆ บนกล่อง
ช่องว่างก็เป็นส่วนหนึ่งของตัวมัน
เปเป็ตหนึ่งตัวใช้กระดาษวงกลมขนาดใหญ่เล็กมากกว่า 400 แผ่น วางสลับกันไป การซ้อนแบบนี้เหลือช่องระหว่างชั้น กระดาษจึงมีที่ให้ขยับ แทนที่จะกลายเป็นก้อนแน่นๆ รายละเอียดที่ดูเหมือนแค่ขั้นตอนประกอบ กลับเป็นตัวกำหนดบุคลิกของงานทั้งชิ้น
ช่องว่างเหล่านั้นยังรับเงา ทำให้สีตรงขอบกระดาษเด่นขึ้นด้วย เราจึงไม่ได้มองแค่แผ่นสีที่เรียงติดกัน แต่เห็นจังหวะสว่างสลับมืดไปตลอดลำตัว สีที่อยู่ข้างกันมีระยะให้แยกออกจากกัน เป็นรายละเอียดเล็กๆ ที่ช่วยให้รูปทรงอ่านออกโดยไม่ต้องเติมลายบนผิว
TAKEO ใช้กระดาษ NT Rasha ซึ่งมีสีให้เลือกถึง 120 สี แล้วคัดชุดสีสำหรับแต่ละตัว ส่วนทรงคล้ายลูกแพร์ก็มีเหตุผล แบรนด์อธิบายว่าเป็นรูปทรงที่ช่วยให้สัมผัสและการเคลื่อนไหวทำงานได้เต็มที่ ความอวบจึงไม่ได้มีหน้าที่ทำให้น่าเอ็นดูอย่างเดียว
ใส่ตาแล้ว เราก็เริ่มมองอีกแบบ
ลองนึกภาพเอาตาออก เราอาจเห็นมันเป็นตัวอย่างวัสดุที่ใช้โชว์สีและวิธีประกอบ พอมีตาอยู่ตรงนั้น การขยับกลับอ่านได้เหมือนมันกำลังตอบสนองเรา นี่เป็นวิธีสร้างคาแรกเตอร์ที่ใช้รายละเอียดน้อยมาก แต่ทุกส่วนช่วยกัน ทั้งขนาดที่ประคองได้ รูปร่าง และจังหวะโยกตามมือ
สำหรับเรา จุดนี้ทำให้งานต่างจากการพิมพ์หน้าตัวการ์ตูนลงบนของใช้ ตัวละครไม่ได้เกิดจากภาพบนผิวเพียงอย่างเดียว วัสดุมีส่วนแสดงท่าทางด้วย ถ้าเปลี่ยนกระดาษซ้อนเป็นก้อนแข็ง ต่อให้ใช้สีเดิมกับตาคู่เดิม ความสัมพันธ์ตอนจับก็คงเปลี่ยนไปมาก
สีแต่ละชุดยังให้ภาพจำคนละแบบ Dandel อ้างอิงดอกแดนดิไลออนสีเหลืองท่ามกลางสีเขียว ส่วน Sky พาไปหาท้องฟ้า เมฆ และทะเล มันไม่ได้จำลองสิ่งเหล่านั้นให้เหมือนจริง แค่เลือกสีมาอยู่ด้วยกัน แล้วปล่อยให้เราเชื่อมภาพที่เหลือเอง
เราคุ้นกับคาแรกเตอร์ผ่านหน้าจอจนบางทีลืมไปว่า ความรู้สึกเอ็นดูเกิดจากการจับของได้เหมือนกัน งานนี้ไม่ได้เรียกร้องให้เรารู้ประวัติตัวละครก่อน เพียงแค่เห็นมันขยับอยู่ในมือ ก็มีเหตุผลให้ลองลูบอีกครั้งแล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างคนกับของจึงเล็กมาก แต่เข้าใจได้ทันที
ถ้า คนกระดาษของ Jean Jullien ทำให้เราสังเกตพื้นที่ที่ตัวละครเข้าไปอยู่ เปเป็ตก็ย่อพื้นที่นั้นลงมาเหลือฝ่ามือ สองงานใช้กระดาษสร้างความคุ้นเคยกับคนดูคนละระยะ งานหนึ่งเราเดินไปเจอ อีกงานเราเป็นคนประคองมันขึ้นมาเอง
ของที่มีหน้าที่ให้เราจับเล่น
แม้แต่บรรจุภัณฑ์ TAKEO ก็ออกแบบให้โครงสร้างโอบตัวเปเป็ตเอาไว้ เมื่อยกออกจะพบฐานไม้ที่สลักโลโก้ สิ่งนี้บอกตำแหน่งของมันได้ดี เป็นทั้งวัตถุที่ตั้งดูได้และของที่ตั้งใจให้หยิบสัมผัส ไม่จำเป็นต้องเลือกบทบาทใดบทบาทหนึ่งตลอดเวลา
การกลับมาเห็นมันผ่านสี Pomme จึงทำให้คิดถึงวิธีมองวัสดุของคนออกแบบ กระดาษไม่ได้จบหน้าที่เมื่อรองรับภาพหรือตัวอักษรเสร็จแล้ว ขอบ ความหนา ช่องว่าง และการเรียงแผ่น ล้วนทำให้เกิดพฤติกรรมที่เราอยากลองด้วยตัวเองได้ โดยไม่ต้องซ่อนความเป็นกระดาษของมันเลย
บนโต๊ะที่ของแทบทุกชิ้นบอกได้ว่าช่วยทำงานอะไร เจ้าตัวนี้อาจมีหน้าที่เพียงขยับตอนเราลูบ และบางวันแค่นั้นก็อาจพอให้เราอยากเว้นที่ไว้ให้มัน
ดูรายละเอียดต้นแบบของ Masae Nagao และชุดสีได้ที่ หน้า PÉPET ของ TAKEO PAPER PRODUCTS
อ้างอิง: TAKEO PAPER PRODUCTS · ข่าวสี Gris จาก TAKEO ปี 2024 · Colossal วันที่ 11 กันยายน 2026
Photo credit: TAKEO PAPER PRODUCTS · © Masae Nagao
เพื่อนตัวเล็กจากร้านใน Portjolio
พวงกุญแจ Tiny Friends งานทำมือ เป็นอีกชิ้นที่พาความเอ็นดูของเพื่อนตัวเล็กมาอยู่ในของที่เราหยิบติดมือได้
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
