หินลาวาเป็นวัสดุที่เราเคยเห็นในบ้านคนอื่นมาแล้วโดยไม่รู้ตัว มันมักมาในรูปแผ่นแบน ๆ ปูเคาน์เตอร์ครัว หรือกรุผนังอาคารสำนักงานให้ดูแพงแบบเงียบ ๆ แทบไม่มีใครเอามันมาทำเป็นก้อนอ้วน ๆ ที่นั่งทับได้ จนกระทั่ง Figulus ของ Paddy Pike ดีไซเนอร์ลอนดอน ที่ยกหินภูเขาไฟจากวิสุเวียสมาปั้นเป็นโซฟากับเก้าอี้เคลือบเงาสีลูกกวาด
ชื่อคอลเลกชันมาจากคำละติน figulus ที่แปลว่าช่างปั้นหม้อ ซึ่งตรงกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงพอดี เพราะงานทั้งชุดผลิตร่วมกับ Ranieri โรงงานแปรรูปหินลาวาที่ตั้งอยู่เชิงเขาวิสุเวียสในอิตาลี หินถูกขึ้นรูป เคลือบ แล้วเข้าเตาเผาเหมือนเครื่องปั้นดินเผา ต่างกันตรงที่ชิ้นงานมันใหญ่ระดับที่นั่งได้ทั้งตัว
รอยต่อที่ปกติต้องกลบ
ถ้ามองตัวเก้าอี้ดี ๆ จะเห็นเส้นแนวนอนพาดรอบตัวเป็นชั้น ๆ เหมือนเส้นชั้นความสูงบนแผนที่ เส้นพวกนั้นไม่ใช่ลวดลาย มันคือรอยที่ชิ้นงานถูกหั่นออกจากกันเพื่อให้ยัดเข้าเตาเผาได้ เตาเผามีขนาดจำกัด ก้อนใหญ่กว่านั้นเข้าไม่ได้ ก็ต้องซอย
ดีไซเนอร์ส่วนใหญ่จะพยายามซ่อนรอยแบบนี้ให้มิด เพราะมันคือข้อจำกัดของโรงงาน ไม่ใช่ความตั้งใจของคนออกแบบ Pike เลือกทางตรงข้าม เขาปล่อยเส้นไว้ให้เห็นชัด ๆ ผลคือของที่ดูเหมือนถุงลมนุ่ม ๆ แต่มีเส้นบอกความจริงว่ามันคือหินหนักหลายร้อยกิโลที่ถูกประกอบขึ้นมา
ปั้นในวีอาร์ เผาในเตาที่เชิงภูเขาไฟ
วิธีทำงานของ Pike น่าจะเป็นส่วนที่คนสายผลิตอยากรู้ที่สุด เขาไม่ได้ปั้นดินด้วยมือ แต่ขึ้นรูปในวีอาร์ด้วย Gravity Sketch คือใส่แว่นแล้วปั้นก้อนในอากาศ ใช้เอไอช่วยเรนเดอร์ตอนดูภาพรวม แล้วค่อยส่งไฟล์ไปให้โรงงานที่อิตาลีทำของจริง
เบื้องหลังของเขาก็อธิบายวิธีคิดนี้ได้พอสมควร Pike เรียนวิศวกรรมเครื่องกลมาก่อนที่ Edinburgh College แล้วค่อยไปทำงานกับ Barber Osgerby, Francis Sultana และ Peter Mikic Interiors ก่อนตั้งสตูดิโอตัวเอง เขาเคยพูดถึงงานของตัวเองไว้ว่า "งานแบบนี้มันคือการพยายามดึงบุคลิกของคนทำ ของวัสดุ หรือกระทั่งของตัวผมเองออกมา แล้วผสมทั้งหมดเข้าด้วยกัน"
สีที่ไม่ยอมทำตัวเป็นหิน
เรื่องสีคือจุดที่งานชุดนี้กล้าที่สุด เพราะหินลาวาโดยธรรมชาติเป็นสีเทาดำผิวพรุน แต่ Pike เคลือบมันด้วยสีเหลืองมัสตาร์ด เขียวหยก ชมพูหมากฝรั่ง ส้มดินเผา แล้วบางตัวก็ปล่อยแถบหินดิบสีครีมผิวเป็นรูพรุนโผล่คั่นไว้ ผลคือตาเราสับสนอยู่พักหนึ่ง เพราะผิวมันเงาเหมือนพลาสติกเป่า แต่พอเห็นแถบครีมพรุน ๆ ก็รู้ว่านี่คือหิน
เก้าอี้บางตัวไล่สีจากทองแดงไปหาฟ้าอมเขียวในตัวเดียว เป็นผลจากการเคลือบและอุณหภูมิในเตามากกว่าการวางแผนให้เป๊ะทีละจุด ตรงนี้ทำให้แต่ละตัวออกมาไม่เหมือนกันเป๊ะ ๆ ซึ่งเป็นเรื่องปกติของเซรามิก แต่กลายเป็นเรื่องแปลกเมื่อของชิ้นนั้นคือเฟอร์นิเจอร์
ของหนักที่พยายามดูเบา
คอลเลกชันก่อนหน้าของ Pike ชื่อ Arnardo ปี 2025 ใช้สเตนเลสขัดเงาจนสะท้อนเหมือนกระจก รูปทรงอ้วนกลมคล้ายกัน ทั้งสองชุดเลยมีคำถามเดียวกันอยู่ข้างใน คือทำยังไงให้ของที่หนักมากดูเหมือนของที่เบามาก ต่างกันแค่ครั้งนี้เขาไปหยิบวัสดุที่หนักกว่าเดิม
เรื่องน้ำหนักกับรูปทรงในการออกแบบที่นั่งเป็นโจทย์เก่าแก่ที่ดีไซเนอร์แทบทุกคนต้องเจอ เราเคยคุยเรื่องนี้ไว้ยาว ๆ ใน ทำไมการออกแบบเก้าอี้ถึงเป็นบททดสอบที่ดีไซเนอร์หนีไม่พ้น
ตอนนี้งานชุดนี้อยู่กับ STUDIOTWENTYSEVEN และสั่งสีอื่นได้ตามที่คุยกัน ซึ่งบอกได้กลาย ๆ ว่ามันไม่ใช่ของที่จะไปวางขายในร้านเฟอร์นิเจอร์ทั่วไป
สิ่งที่เราคิดต่อคือหินก้อนนี้อยู่มาก่อนเราหลายพันปี ผ่านการระเบิดของภูเขาไฟลูกที่กลบเมืองปอมเปอี แล้ววันหนึ่งมันถูกสแกน ถูกปั้นในแว่นวีอาร์ ถูกเคลือบสีชมพู แล้วเอาไปวางในห้องนั่งเล่นใครสักคน คำถามคือคนที่นั่งลงไปจะรู้สึกว่ากำลังนั่งบนหินภูเขาไฟ หรือรู้สึกแค่ว่ามันนุ่มดี
อ้างอิง: Hypebeast, Paddy Pike Studio, STUDIOTWENTYSEVEN
Photo credit: Paddy Pike Studio (paddypike.com) บางภาพเผยแพร่ผ่าน Hypebeast
ของบนโต๊ะที่เข้ากับเรื่องนี้
Sunny Scallop Bowl ชามเคลือบที่ขอบหยักเป็นคลื่นและสีไม่เท่ากันทุกใบ เป็นเรื่องเดียวกับที่เกิดในเตาเผาของ Figulus แค่ย่อลงมาให้ถือไหว
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
