ถ้าคุณเคยพลิกสเก็ตบอร์ดขึ้นมาดูข้างใต้ คุณจะเห็นของโลหะรูปตัว T สองอัน เรียกว่าทรัค ตรงกลางมีน็อตตัวใหญ่ขันยางสองก้อนไว้ ขันแน่นบอร์ดก็เลี้ยวยาก คลายออกหน่อยบอร์ดก็เลี้ยวคล่องขึ้น เด็กสเก็ตทุกคนรู้จักน็อตตัวนี้ดี
Ollie คือสตูลที่เอาทรัคสเก็ตบอร์ดสองตัวมาใส่ไว้ใต้เบาะ ออกแบบโดย Heitor Lobo Campos กับ Alessia Pinna ทำร่วมกับ Magis แบรนด์เฟอร์นิเจอร์อิตาลี ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นต้นแบบ
ไอเดียเริ่มตอนโควิด ตอนที่ทุกคนติดอยู่กับโต๊ะที่บ้านแล้วขยับตัวน้อยลงจนน่าตกใจ คำถามคือจะทำยังไงให้คนที่นั่งทำงานทั้งวันได้ขยับบ้าง โดยไม่ต้องลุกไปไหน
ของที่มีอยู่แล้ว กับของที่ต้องคิดใหม่
เก้าอี้แบบขยับได้มีมานานแล้ว ส่วนใหญ่เป็นลูกบอลหรือสตูลก้นโค้งที่โคลงไปมาได้รอบทิศ ปัญหาของมันคือมันโคลงมากไป นั่งแล้วต้องคอยทรงตัว ซึ่งแย่งสมาธิไปจากงานที่ทำอยู่
ทรัคสเก็ตบอร์ดแก้ปัญหานี้ได้ตรงจุด เพราะมันไม่ได้ให้อิสระรอบทิศ มันมีแกนของมัน คนขี่สเก็ตเอียงตัวแล้วบอร์ดถึงเลี้ยว การเอียงกับการเลี้ยวผูกกันอยู่ พอเอามาไว้ใต้เบาะ คนนั่งถ่ายน้ำหนักไปทางไหน เบาะก็เอียงตามทางนั้น กล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวทำงานตลอด แต่ไม่ถึงขั้นต้องระวังตัว
คนออกแบบบอกไว้ประโยคหนึ่งซึ่งตรงมาก ว่าการขยับที่มันสร้างขึ้นไม่ได้หวือหวา มันเบาพอที่จะไม่ขัดจังหวะงาน แต่ก็ต่อเนื่องพอที่จะสะสมไปเรื่อยๆ ทั้งวัน
เรื่องที่เราว่าสำคัญกว่าการโยก
สิ่งที่ทำให้ชิ้นนี้น่าพูดถึงไม่ใช่ตัวการโยก แต่คือการที่มันเลือกใช้อะไหล่ที่โลกมีอยู่แล้ว
ทรัคสเก็ตบอร์ดเป็นของมาตรฐาน ขนาดเท่ากันทั้งโลก มีขายในร้านสเก็ตทุกร้าน ยางบุชชิ่งข้างในมีให้เลือกหลายความแข็ง ราคาไม่กี่ร้อยบาท เปลี่ยนเองได้ด้วยประแจตัวเดียว นี่คือวัฒนธรรมทั้งชุดที่ติดมากับชิ้นส่วน ไม่ใช่แค่ชิ้นส่วน
แปลว่าคนนั่งปรับสตูลตัวนี้ได้เองจริงๆ อยากให้นิ่งก็ขันแน่น อยากให้ขยับเยอะก็คลายออก อยากได้ความรู้สึกอีกแบบก็ไปซื้อยางคนละความแข็งมาใส่ ส่วนที่เหลือของตัวสตูลก็คิดมาแบบเดียวกัน เบาะเป็นไม้อัดดัด ยึดด้วยน็อตเมตริกมาตรฐานผ่านอินเสิร์ตเกลียว ฐานเป็นท่อเหล็กดัดเชื่อม ทุกชิ้นถอดเปลี่ยนได้หมด
ลองเทียบกับเก้าอี้ออฟฟิศทั่วไปที่เราใช้กันอยู่ พอกระบอกโช้กรั่ว เรามักจบด้วยการซื้อตัวใหม่ เพราะหาอะไหล่ไม่ได้ หรือหาได้แต่แพงจนไม่คุ้ม ของที่ซ่อมไม่ได้ก็มีอายุเท่าชิ้นที่พังก่อนเพื่อน
มีอีกอย่างที่ชอบ คือหน้าตาของมันไม่ได้พยายามอวดว่าข้างในมีกลไก ถ้าไม่ก้มลงไปดูก็แค่สตูลเบาะไม้ธรรมดาบนขาเหล็ก สีที่ทำออกมามีเขียว ดำ แดง เป็นสีตรงๆ แบบของใช้ ไม่ใช่สีแบบเฟอร์นิเจอร์โชว์ กลไกทั้งหมดซ่อนอยู่ในที่ที่มันควรอยู่ คือใต้ที่นั่ง
เรื่องเก้าอี้เป็นโจทย์ที่ดีไซเนอร์เจอกันมาทุกยุค เราเคยเขียนไว้ว่า ทำไมการออกแบบเก้าอี้ถึงเป็นบททดสอบที่ดีไซเนอร์หนีไม่พ้น เพราะมันต้องรับน้ำหนักคนจริง ต้องนั่งสบายจริง และต้องดูดีไปพร้อมกัน Ollie เลือกตอบข้อสุดท้ายด้วยการไม่ตอบ คือปล่อยให้ของที่ยืมมามันทำงานของมันไป
สิ่งที่ค้างอยู่ในหัวเราคือ ถ้าของเล่นข้างถนนอย่างสเก็ตบอร์ดมีระบบอะไหล่ที่ดีกว่าเก้าอี้ทำงานราคาหลายหมื่น แล้วเราจ่ายเงินไปกับอะไรกันแน่
อ้างอิง: Yanko Design
Photo credit: Heitor Lobo Campos & Alessia Pinna via Yanko Design
ของบนโต๊ะที่เข้ากับเรื่องนี้
Inspo Gone Vision Cap Red ของอีกชิ้นที่มาจากฝั่งวัฒนธรรมข้างถนนเหมือนกัน ใส่ทำงานก็ได้ ใส่ออกไปข้างนอกก็ได้
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
