บนพื้นปูนของแกลเลอรีที่ว่างเปล่า มีอะไรสักอย่างนั่งอยู่ ตัวมันคลุมด้วยขนยาวสีชมพูอ่อนทั้งตัว ขาเหยียดออกไปข้างหน้า ปลายเท้าใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว

มือสองข้างยกขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้ เลยไม่มีทางรู้ว่าข้างในนั้นมีหน้าตาแบบไหน หรือมีหน้าอยู่หรือเปล่า

ประติมากรรมร่างขนยาวสีชมพูของ Grip Face นั่งอยู่บนพื้นแกลเลอรี ยกมือปิดหน้าตัวเอง ใส่รองเท้าผ้าใบสีขาว
ภาพ: Grip Face (David Oliver) via Hi-Fructose

คนทำคือ Grip Face ชื่อจริงคือ David Oliver เกิดปี 1989 ที่ปัลมา บนเกาะมายอร์กา ตอนนี้ทำงานอยู่ที่มาดริด เขาเริ่มจากงานบนกำแพงในเมือง ก่อนจะย้ายเข้ามาทำงานในห้องแสดงงาน โดยที่ท่าทีเดิมยังติดมาด้วย

หน้าที่ถูกปิด กับหน้าที่ถูกวาดทับ

ชุดงานที่ทำให้คนจำเขาได้ตั้งแต่ปี 2014 ชื่อ Black Faces เป็นภาพใบหน้าสีจัด ๆ ที่โผล่ออกมาจากฮู้ดสีดำ พร้อมทรงผมที่ทำเกินจริงจนดูเหมือนหมวก

ปี 2016 เขาทำโปรเจกต์ชื่อ Doors Without a Destination ไปทาสีบนประตูที่ถูกตีไม้ปิดตายตามเมือง แล้วปล่อยให้มันถูกลบทิ้งไปตามเวลา

ร่างขนสีชมพูของ Grip Face นอนกองอยู่กับพื้น หน้าจ่อเข้าไปในกรอบที่มีรูปหน้ายิ้มสีแดงติดอยู่บนผนัง
ภาพ: Grip Face (David Oliver) via Hi-Fructose

สังเกตดี ๆ จะเห็นว่าเรื่องเดิมวนกลับมาเสมอ คือหน้าที่ไม่ยอมให้ดู งานชิ้นที่เราชอบที่สุดในชุดนี้คือร่างขนชมพูที่นอนกองอยู่กับพื้น แล้วเอาหน้าจ่อเข้าไปในกรอบที่แขวนบนผนัง ในกรอบมีแค่รูปหน้ายิ้มเส้นแดงง่าย ๆ อันเดียว

มันดูเหมือนคนที่ยอมให้กรอบเป็นคนสวมหน้าให้ ตัวจริงข้างในจะรู้สึกยังไงก็เรื่องของตัวเอง

ความกังวลที่มาจากการถูกมอง

ร่างขนสีชมพูนั่งเหยียดขาบนพื้นแกลเลอรี มือปิดหน้า มองจากด้านหน้าตรง ๆ
ภาพ: Grip Face (David Oliver) via Hi-Fructose

Oliver พูดถึงกระจกว่าเป็นของที่กลับมาในงานเขาบ่อย เพราะเขาอยากพูดเรื่องการถูกมองมากเกินไปบนโซเชียล ภาพที่ล้นจนดูไม่ทัน และความกังวลที่มากับชีวิตออนไลน์

ปี 2023 เขาทำงานชื่อ Network Mirror ทรงกลมสีชมพูมีหนามแหลมรอบตัว วางอยู่บนพื้นกระจก จัดแสดงในนิทรรศการชื่อ Find an Offline Shelter ร่วมกับศิลปินเกาหลี Miju Lee

ประติมากรรมขนสีน้ำตาลของ Grip Face ตั้งบนแท่นไม้ มีทรงกลมสีพีชวางอยู่บนยอด
ภาพ: Grip Face (David Oliver) via Hi-Fructose

วัสดุที่เขาใช้ก็เป็นของที่ชวนให้อยากจับ เรซิน ซิลิโคน ขน กระจก ไม้ ปนกับหนาม ผลลัพธ์เลยออกมาก้ำกึ่ง มองไกล ๆ เหมือนตุ๊กตาตัวใหญ่ พอเข้าไปใกล้แล้วรู้สึกว่ามันไม่อยากให้เข้าใกล้

ความก้ำกึ่งแบบนี้ทำให้นึกถึงงานที่ Kristen Liu-Wong ใช้สีลูกกวาดห่อเรื่องที่อันตราย ต่างกันตรงที่ Liu-Wong ซ่อนเรื่องไว้ในภาพ ส่วน Grip Face ซ่อนไว้ในเนื้อวัสดุที่คนดูอยากเอามือไปแตะ

เมื่อภาพวาดย้ายไปอยู่บนซองจดหมาย

ภาพวาดพ่นสีบนซองกระดาษน้ำตาล เป็นรูปร่างกลมสวมหมวกกรวย มีเปลวไฟเล็ก ๆ ลุกอยู่ข้างล่าง และมีแสตมป์จริงติดมุมซอง
ภาพ: Grip Face (David Oliver) via Hi-Fructose

งานอีกชุดที่เขาทำคือการวาดลงบนซองกระดาษสีน้ำตาล ซองจริง มีแสตมป์ติดมุมจริง แล้ววาดร่างกลม ๆ สวมหมวกกรวยลงไปข้างใน บางชิ้นมีเปลวไฟเล็ก ๆ ลุกอยู่ตรงขอบ

การเลือกวาดบนของที่ถูกทำมาเพื่อส่งต่อแล้วทิ้ง คือท่าทีเดียวกับตอนที่เขาไปทาสีบนประตูที่รอถูกรื้อ

ภาพวาดใบหน้าท่ามกลางเปลวไฟสีส้ม มีตัวอักษรแบบโกธิกและเส้นลายเล็ก ๆ กระจายอยู่รอบ ๆ
ภาพ: Grip Face (David Oliver) via Hi-Fructose

เดือนกันยายนปี 2025 เขาเปิดงานใหญ่ที่ Fundació Miró Mallorca ในบ้านเกิด ชื่องานว่า Utopía del Lodo, Sashimi de Bruma ในห้อง Espai Cúbic มีหัวสวมหน้ากากสิบสองหัวห้อยลงมาจากเพดาน วางเรียงเป็นวงกลม ล้อกับดาวสิบสองดวงบนธงสหภาพยุโรป ส่วนของเล่นข้างล่างถูกแขวนไว้บนชิงช้าที่ทำจากหนาม

สิ่งที่ค้างอยู่ในหัวเราหลังดูงานชุดนี้จบ ไม่ใช่คำถามว่าใต้ขนสีชมพูมีหน้าอะไรอยู่ แต่เป็นคำถามว่าทำไมเรายังอยากรู้อยู่

ติดตามผลงานของศิลปินได้ที่ gripface.com

อ้างอิง: Hi-Fructose และข้อมูลนิทรรศการของ Fundació Miró Mallorca

Photo credit: Grip Face (David Oliver)


ของในเว็บที่เข้ากับเรื่องนี้

พวงกุญแจแมว Portcha

พวงกุญแจแมว Portcha สัตว์ตัวเล็กที่ห้อยติดกระเป๋าไปไหนมาไหนได้ และไม่ต้องอธิบายว่าคืออะไรกันแน่

แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด