หัวใจสำริดขนาดเท่าของจริงวางอยู่บนแท่น ผ่าครึ่งได้ด้วยบานพับ พอเปิดออกข้างในไม่ใช่เนื้อเยื่อ แต่เป็นผลึกควอตซ์ที่งอกเบียดกันอยู่เต็มโพรง
งานชิ้นนั้นชื่อ Fade into You ของ Debra Baxter ศิลปินที่ตอนนี้กำลังแสดงงานชุด Ascent อยู่ที่แกลเลอรี Roq La Rue ในซีแอตเทิล
Baxter ทำงานกับของที่ขุดขึ้นมาจากดินเป็นหลัก หินอลาบาสเตอร์ ควอตซ์ การ์เนต สำริด ของพวกนี้แข็งและหนัก แต่พอเธอเอามาประกอบกัน สิ่งที่ออกมากลับดูเหมือนกำลังจะแตก
สองปีที่ยกของหนักไม่ไหว
เดือนมกราคม 2022 เธอติดโควิดแล้วอาการลากยาวกลายเป็นลองโควิด งานแกะหินต้องใช้เครื่องมือหนักและใช้แรง ซึ่งเป็นสิ่งที่เธอทำไม่ได้ไปพักใหญ่ เวลาส่วนมากหมดไปกับการนอนพัก
เธอไม่ได้เล่าช่วงนั้นแบบคนที่เสียเวลาไปเปล่าๆ เธอเรียกมันว่าเป็นพร ระหว่างที่นอนอยู่เธอเริ่มเห็นภาพบางอย่างที่ทำให้ความรู้สึกเรื่องพื้นที่ของเธอเปลี่ยนไป แล้วภาพพวกนั้นก็ย้อนกลับมาอยู่ในงานที่เธอเริ่มไว้ตั้งแต่ห้าปีก่อน
งานชุดนี้เลยมีสองจังหวะอยู่ด้วยกัน คือความนิ่งแบบคนที่นั่งอยู่กับตัวเองนานๆ กับความดิบแบบพังก์ที่เธอมีมาตั้งแต่ต้น
ผู้หญิงที่พยายามไม่ให้ตัวเองแตก
รูปปั้นครึ่งตัวของเธอทำจากหินอลาบาสเตอร์ ขนาดเล็กกว่าคนจริง เป็นรูปแบบที่ในประวัติศาสตร์ศิลปะสงวนไว้ให้ผู้ชายมาตลอด เธอเอามาใช้กับผู้หญิงแทน
เธอพูดถึงงานกลุ่มนี้ว่า ผู้หญิงในรูปปั้นพวกนี้พยายามรักษาระดับจิตใจให้สูงไว้ แต่ก็แตกและหลุดออกมาเรื่อยๆ
ประโยคนี้อธิบายงานได้ตรงกว่าคำอธิบายเชิงเทคนิคใดๆ เพราะพอไปดูงานอย่าง Crack ที่หินแตกแล้วมีผลึกโผล่ออกมาตรงรอยแตก มันไม่ได้อ่านว่าเสียหาย มันอ่านว่ามีอะไรบางอย่างอยู่ข้างในแล้วดันออกมา
เธอบอกว่าตัวเองชอบประวัติศาสตร์ประติมากรรมตั้งแต่รูปปั้นครึ่งตัวกรีกมาจนถึง Bernini และสนใจว่าวัสดุแต่ละอย่างมันมีความจริงของมันเองอยู่
สามงานที่อยากให้ดูใกล้ๆ
The Day I Tried to Live (For Brad) เป็นหัวใจสำริดที่มีหยกกับควอตซ์งอกออกมา ขนาดราว 6 นิ้ว ชื่อมาจากเพลงของ Soundgarden ซึ่งพอรู้แล้วก็เข้าใจว่าพังก์ที่ว่ามันอยู่ตรงไหน
Veil ใช้หินอลาบาสเตอร์กับผ้าลูกไม้บาเลนเซียที่หล่อเป็นสำริด งานชิ้นนี้พูดถึงการมองเห็นและเส้นแบ่งที่บางมากระหว่างโลกนี้กับอีกโลก ลูกไม้ที่ปกติอ่อนและโปร่ง พอกลายเป็นโลหะแล้วมันกลับหนักและอยู่กับที่
ส่วน Anchor เป็นสำริดกับสโมกกี้ควอตซ์ ขนาดแค่ 8 นิ้ว แต่ชื่อมันบอกหน้าที่ไว้แล้วว่าเป็นของที่ใช้ถ่วงไม่ให้อะไรลอยหายไป
วิธีที่เธอเอาของแข็งมาทำให้ดูเหมือนกำลังเปลี่ยนรูป ชวนให้นึกถึง Susan Maddux ที่พับผ้าใบทาสีให้ลุกขึ้นยืน คนละวัสดุกันคนละเรื่องกัน แต่เดินมาจากคำถามเดียวกันว่าของที่ควรจะนิ่งมันขยับได้แค่ไหน
งานเราชอบตรงที่มันไม่ได้ขายความเจ็บ ถ้าจะเล่าเรื่องคนป่วยสองปีแล้วกลับมาทำงาน มันทำให้ซึ้งได้ง่ายมาก แต่งานชุดนี้ไม่ได้ทำแบบนั้น มันแค่วางของที่แข็งที่สุดกับของที่เปราะที่สุดไว้ในก้อนเดียวกัน แล้วปล่อยให้เราตัดสินเองว่าอันไหนกำลังชนะ
Ascent แสดงถึงวันที่ 3 ตุลาคม 2026 ที่ Roq La Rue ซีแอตเทิล
ดูผลงานเพิ่มเติมได้ที่ debrabaxter.com และอินสตาแกรม @debrabaxterstudio
ที่มา: Colossal · Roq La Rue, Seattle
Photo credit: Debra Baxter และ Roq La Rue, Seattle · ถ่ายโดย Kim Richardson และ Sarah McIntyre
ของชิ้นนี้จากร้านใน Portjolio
THE SEEKER งานปั้นตัวเล็กที่ตั้งไว้แล้วกินพื้นที่ในห้องมากกว่าขนาดจริงของมัน เป็นของประเภทเดียวกับที่ต้องเดินไปดูใกล้ๆ ถึงจะเห็นว่าทำอะไรไว้บ้าง
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
