Bráulio Amado คนที่ทิ้งกฎทุกข้อที่เคยเรียนมา
มีนักออกแบบอยู่คนหนึ่งที่ทุกครั้งที่เห็นงาน รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าเบาๆ ไม่ใช่เพราะมันร้ายกาจ แต่เพราะมันตรงและมีชีวิตจนทำให้งานรอบข้างดูซีดไปหมด คนคนนั้นคือ Bráulio Amado นักออกแบบกราฟิกและนักวาดภาพชาวโปรตุเกสที่ตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่ในนิวยอร์ก
ถ้าคุณเคยเห็นโปสเตอร์คอนเสิร์ตที่ตัวอักษรบิดเบี้ยว สีตัดกันจนแสบตา แต่กลับรู้สึกว่ามันมีพลังบางอย่างที่ดึงดูดไม่ให้เลื่อนผ่าน มีโอกาสสูงว่านั่นคืองานของเขา Amado ทำงานให้กับศิลปินอย่าง Frank Ocean, Robyn, Harry Styles รวมถึงแบรนด์อย่าง A24 และ The New York Times แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่าลิสต์ลูกค้า คือวิธีคิดที่อยู่เบื้องหลังทุกชิ้นงาน
เรียนกฎให้หมด แล้วโยนทิ้ง
ก่อนจะมาถึงจุดที่งานของเขาดู “ไร้กฎ” Amado เคยผ่านโรงเรียนของกฎทุกข้อมาก่อน เขาเริ่มต้นที่ Pentagram สตูดิโอออกแบบที่ขึ้นชื่อเรื่องระบบ กริด และความเป็นระเบียบ ที่นั่นเขาได้เรียนรู้วิธีออกแบบอย่างถูกต้องตามหลักการ Pentagram ยังเป็นผู้สนับสนุนวีซ่าที่ทำให้เขาย้ายมาอเมริกาได้ มันเปลี่ยนชีวิตเขาทั้งหมด
แต่จุดเปลี่ยนจริงๆ เกิดขึ้นเมื่อเขาย้ายไป Bloomberg Businessweek สิ่งสวยงามทุกอย่างที่เรียนรู้มาถูกทุบทิ้ง จุดไฟ แล้วโยนออกนอกหน้าต่าง คำพูดของเขาเอง ที่ Businessweek ทีมต้องผลิตนิตยสารทุกสัปดาห์ ต้องทำให้มันดูแตกต่างและน่าตื่นเต้นทุกครั้ง พวกเขาพึ่งพาอารมณ์ขันเป็นหลัก ถ้าสเก็ตช์ไหนทำให้ทุกคนในห้องประชุมหัวเราะได้ นั่นคือทางที่ถูก
ประสบการณ์ที่ Businessweek กลายเป็นรากฐานของทุกสิ่งที่เขาทำในปัจจุบัน ซึ่งมันย้อนแย้งดีเหมือนกัน เพราะมันคือนิตยสารธุรกิจ ไม่ใช่ zine ใต้ดิน
ความไม่สมบูรณ์แบบคืออาวุธ
ในยุคที่ AI สร้างงานออกแบบที่เนี้ยบเรียบได้ภายในวินาที Amado เลือกเดินทางตรงข้าม เขาเก็บรอยขีดข่วนไว้ ขยายความผิดพลาดให้ใหญ่ขึ้น หมึกที่เลอะ ภาพถ่ายที่บิดเบี้ยว ตัวอักษรที่หลุดออกจากกริด ทั้งหมดนี้คือร่องรอยของการมีอยู่ มันบอกว่ามีมนุษย์จริงๆ อยู่เบื้องหลังงานนี้
กระบวนการทำงานของเขาก็สะท้อนแนวคิดนี้ เขาเริ่มต้นด้วยความวุ่นวาย สเก็ตช์โดยไม่มีเป้าหมาย โยน texture ลงไปบนหน้ากระดาษเพื่อดูว่าอะไรจะเกาะติด ปล่อยให้ช่วงแรกยุ่งเหยิง และบางทีความยุ่งเหยิงนั้นก็กลายเป็นงานชิ้นสุดท้าย มันไม่ใช่เรื่องของความเรียบร้อย แต่เป็นเรื่องของการจับจังหวะ ความรู้สึก ปฏิกิริยาตอบสนองในขณะนั้น
ไม่ยึดติดกับตัวเอง
สิ่งที่ทำให้งานของ Amado รู้สึกสดใหม่อยู่เสมอ คือเขาปฏิเสธที่จะล็อกตัวเองไว้กับสไตล์ใดสไตล์หนึ่ง ถ้าเขาเริ่มรู้สึกว่าทำอะไรซ้ำๆ บ่อยเกินไป เขาจะเปลี่ยนทิศทางทันที เขายอมรับว่าบางทีมองย้อนกลับไปดูงานเก่าแล้วรู้สึกอายด้วยซ้ำ แต่การรวมมันไว้ในหนังสือช่วยให้เข้าใจว่าตอนนั้นกำลังพยายามทำอะไร และรู้ว่าอะไรไม่ควรทำอีก
นอกจากงานออกแบบ เขายังร่วมก่อตั้ง Sixth Street Haunted House (SSHH) พื้นที่ศิลปะอิสระในนิวยอร์ก เกิดจากการที่เขาและคนรักบ่นกันว่าเมืองนี้ขาดพื้นที่ศิลปะแปลกๆ แล้วแทนที่จะแค่บ่น พวกเขาก็ลุกขึ้นมาเปิดเอง กลางวันเป็นสตูดิโอทำงาน ตอนเย็นเป็นที่จัดเวิร์กช็อปและอีเวนต์ วันหยุดเปิดเป็นร้านขายหนังสือ โปสเตอร์ และของแปลกๆ ที่ศิลปินในเมืองทำ
ทำไม Portjolio ถึงเลือกเขียนถึง
ในวงการออกแบบที่หลายคนกำลังถูกท้าทายด้วย AI และความเป็นมาตรฐาน Amado เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนว่า “ความเป็นมนุษย์” ในงานออกแบบไม่ใช่จุดอ่อน แต่เป็นจุดแข็งที่ไม่มีเครื่องมือไหนทดแทนได้ เขาไม่ได้สร้างสไตล์ขึ้นมาเพื่อขาย เขาสร้างมันขึ้นมาเพราะไม่สามารถทำงานแบบอื่นได้อีกแล้ว หลังจากเรียนรู้กฎทุกข้อและตัดสินใจว่าจะทิ้งมันไป
คำแนะนำของเขาสำหรับคนทำงานสร้างสรรค์ก็ตรงไปตรงมาเหมือนงานของเขา ถ้าอยากทำอะไร อย่ารอให้ใครมาขอ ลุกขึ้นมาทำเอง
ดูผลงานของ Bráulio Amado เพิ่มเติมได้ที่ badbadbadbad.com และติดตามบน Instagram @braulioamado
เครดิตภาพ: ผลงานทั้งหมดเป็นของ Bráulio Amado / ภาพจาก The Creative Independent
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด