นักกีฬากระโดดอยู่บนแทรมโพลีนสีชมพู แต่สีเสื้อกับตัวตนกลับเปลี่ยนไประหว่างตีลังกา ในงานของ Yuge Zhou การเคลื่อนไหวยังดูต่อเนื่อง ทั้งที่คนตรงหน้าเราไม่ได้เป็นคนเดิมตลอดทั้งท่า มองเผิน ๆ เหมือนลายสีขยับได้ พอมองอีกทีถึงเห็นว่าแต่ละจุดคือร่างกายคน
Trampoline Color Exercise สร้างระหว่างปี 2021 ถึง 2024 เธอเอาภาพถ่ายทอดการแข่งขันโอลิมปิกจากมุมสูงมาตัดต่อเป็นวิดีโอความยาว 6 นาที 48 วินาที คนหลายคนจึงเข้ามาอยู่ในระบบภาพเดียวกัน สีหลักที่ปรากฏบนชุดโยงไปถึงสีธงชาติ ขณะที่ร่างและชุดสลับกันไปมา ความเป็นตัวแทนของประเทศก็ไม่ได้ดูแน่นิ่งเหมือนตอนยืนฟังเพลงชาติบนแท่นรับเหรียญ
เราไม่จำเป็นต้องจำได้ว่านักกีฬาคนไหนมาจากประเทศอะไรเพื่อดูงานนี้ แต่การรู้ว่าภาพตั้งต้นมาจากโอลิมปิกทำให้สีไม่ใช่แค่สี การแข่งขันที่ปกติแยกคนตามชาติและคะแนน ถูกเธอจัดใหม่ให้สายตาวิ่งตามจังหวะร่วมกันก่อน นี่เป็นการอ่านภาพของเรา ส่วนศิลปินอธิบายตรง ๆ ว่างานแตะเรื่องธงชาติและความผูกพันที่เปลี่ยนไปตามสถานการณ์การเมืองระหว่างประเทศ
คนที่ไม่ได้เจอกัน มาอยู่ในภาพเดียวกันได้
โจวเป็นศิลปินวิดีโอและคนทำหนังที่เกิดในจีนและทำงานอยู่ชิคาโก ในบทสัมภาษณ์กับ LE MILE เธอเล่าว่ามักเริ่มสังเกตจากท่าทางของคน ทั้งตอนอยู่ลำพังและอยู่เป็นกลุ่ม เศษฉากในงานเชื่อมกันด้วยการเคลื่อนไหว ท่าทางจึงทำหน้าที่เล่าเรื่องแทนบทพูด สิ่งที่เธอมองหามีทั้งความงามและความประหลาดของพฤติกรรมมนุษย์
พอรู้วิธีคิดนี้ เราจะมองการตัดต่อของเธอต่างออกไปนิดหนึ่ง มันไม่ได้มีหน้าที่พาเรื่องจากฉากแรกไปฉากจบเท่านั้น แต่ใช้จัดความสัมพันธ์ใหม่ ใครอยู่ข้างใคร ใครขยับก่อน ใครต้องรอ คนสองคนไม่ต้องเคยเจอกันจริงก็อาจดูเหมือนกำลังรับส่งจังหวะกันอยู่ได้
เดือนมิถุนายน 2025 งานนักกีฬาชุดนี้ถูกนำไปฉายในโครงการ Midnight Moment ที่ไทม์สแควร์ ช่วงสามนาทีก่อนเที่ยงคืนทุกคืน พื้นที่ซึ่งแต่ละจอมักแย่งกันเรียกสายตาได้แสดงงานเดียวกัน คนบนจอเคลื่อนไหวเป็นกลุ่ม ข้างล่างก็ยังมีคนเดินผ่านไปมาโดยไม่ต้องรู้จักกัน ฉากเมืองจริงจึงเพิ่มความสัมพันธ์อีกชั้นให้ภาพตัดต่อ
เมืองที่ถ่ายมาจริง แต่เวลาไม่ตรงกัน
วิธีจับคนมาอยู่ร่วมกันเห็นได้ใน The Magic Hour ด้วย งานสองตอนนี้นำฉากจากหลายสถานที่และหลายช่วงเวลามาประกอบเป็นภาพชิคาโกในฤดูร้อนและฤดูหนาว ตอนฤดูร้อนทำในปี 2017 ส่วนฤดูหนาวตามมาในปี 2018 แต่ละตอนยาวสามนาที เมืองยังเป็นเมืองที่มีอยู่จริง เพียงแต่เหตุการณ์ในภาพไม่ได้เกิดพร้อมกันตามที่ตาเราเห็น
ศิลปินเชื่อมงานนี้กับแนวคิดเรื่องความบังเอิญที่มีความหมายของ Carl Jung โดยนำคนและเหตุการณ์ที่เดิมไม่เกี่ยวกันมาให้อยู่ร่วมฉาก เราว่าจุดที่ชวนหยุดดูคือความธรรมดาของวัตถุดิบ ไม่ต้องมีเหตุการณ์ใหญ่ แค่เปลี่ยนตำแหน่งและเวลา สิ่งที่คนหนึ่งทำก็เริ่มดูเหมือนมีความหมายต่ออีกคน ทั้งที่ความสัมพันธ์นั้นเพิ่งเกิดขึ้นตอนตัดต่อ
อีกชิ้นคือ Underground Circuit ปี 2017 เธอรวบรวมคลิปหลายร้อยชิ้นที่ถ่ายในสถานีรถไฟใต้ดินนิวยอร์ก มาจัดเป็นวงซ้อนกัน คนเดินทางเคลื่อนอยู่รอบนอก คนที่นั่งรออยู่ด้านใน และมีคนตีกลองตรงกลาง วิดีโอวนซ้ำทุกสามนาที งานจึงมีทั้งคนที่ไปต่อและคนที่ยังไม่ไปไหน เหมือนเวลาเดินทางของแต่ละคนถูกเอามาวางให้เราเทียบกัน
ถ้า Ken Ohyama ลบฉากหลังเพื่อให้เรามองตัวตึกใหม่ โจวก็ขยับคนและเวลาภายในภาพเพื่อให้เราเห็นความสัมพันธ์ใหม่เช่นกัน รายละเอียดที่เคยผ่านตาระหว่างเดินทาง พอถูกย้ายออกจากลำดับเดิมก็เริ่มดูแปลกขึ้นมา โดยที่คนในภาพยังทำเรื่องธรรมดาของตัวเองอยู่
เว็บไซต์ของโจวระบุว่านิทรรศการเดี่ยว To Afar the Water Flows ที่ Today Art Museum ในจีนเปิดเมื่อ 22 สิงหาคม 2026 งานของเธอยังเดินต่อจากคำถามเรื่องการอยู่ร่วมกันที่เห็นในวิดีโอเหล่านี้ สำหรับเรา ภาพที่ติดอยู่หลังดูจบคือคนซึ่งต่างทำธุระของตัวเอง แต่พออยู่ในเฟรมเดียวกัน เรากลับเริ่มมองหาว่าพวกเขาเกี่ยวข้องกันตรงไหน บางทีความเกี่ยวข้องนั้นอาจเริ่มจากคนที่ยืนดูเอง
ผลงานและช่องทางศิลปิน: Yuge Zhou
อ้างอิง: คำอธิบายผลงานและข่าวนิทรรศการจากเว็บไซต์ศิลปิน · บทสัมภาษณ์โดย Mariepet Mangosing ใน LE MILE
Photo credit: Yuge Zhou · Michael Hull ผ่านเว็บไซต์ศิลปิน · ภาพสินค้าจากร้าน jolio บน Portjolio
ของเล็ก ๆ สำหรับคนเก็บภาพระหว่างทาง
FINAL V1 SD Holder Keychain (1-Slot) เป็นของชิ้นเล็กสำหรับเก็บการ์ดภาพที่ถ่ายระหว่างทาง ก่อนจะกลับมาเลือกว่าช่วงเวลาไหนควรได้อยู่ในงาน
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
