El Mundo es Niña เป็นงานวิดีโอและประติมากรรมเป่าลมของ LIZN’BOW คู่ศิลปินจากไมอามี ที่ให้วัวยูนิคอร์นขี่เจ็ตสกีอยู่กลางไทม์สแควร์ วัวตัวนี้ยาว 27 ฟุต หรือประมาณ 8.2 เมตร ดูเหมือนของเล่นที่ถูกขยายจนคนต้องเงยหน้ามอง แค่เอาสัตว์สองชนิดมารวมกันก็ตลกแล้ว แต่พอมีเจ็ตสกีด้วย ความจริงจังก็แทบไม่เหลือ
เราชอบที่งานบอกความประหลาดของตัวเองได้ทันที เพื่อนๆ ไม่จำเป็นต้องรู้จักคนทำมาก่อนก็เห็นว่ามีอะไรผิดที่ผิดทาง วัวควรอยู่บนบก ยูนิคอร์นควรอยู่ในนิทาน ส่วนเจ็ตสกีควรอยู่ในน้ำ พวกเขาจับทั้งสามอย่างมาอยู่ด้วยกัน แล้วเอาไปตั้งบนถนนที่เต็มไปด้วยป้ายโฆษณา ความมั่วแบบตั้งใจนี้มีเรื่องให้คุยต่อมากกว่าความน่ารัก
อนาคตที่ยังมีคนหัวเราะได้
คนทำคือ Liz Ferrer และ Bow Ty Enterprises Venture Capital หรือ Bow Ty ทั้งคู่ร่วมงานกันตั้งแต่ปี 2015 และค่อยๆ สร้างโลกสมมติชื่อ Niñalandia ขึ้นมา ในนั้นมีทั้งวิดีโอ ดนตรี การแสดง แฟชั่น และงานที่สร้างเป็นวัตถุจริง เรื่องของพวกเขาจึงเล่าต่อได้หลายแบบ โดยยังใช้ตัวละครและภาพที่จำได้ชุดเดียวกัน
โลกนี้มีน้ำที่สูงขึ้นและเทคโนโลยีที่เปลี่ยนชีวิตคนอยู่ด้วย ศิลปินเรียกแนวคิดของตัวเองว่า pro-pocalyptic เราอ่านคำอธิบายแล้วเข้าใจว่า พวกเขาอยากลองคิดต่อว่าคนจะปรับตัว ดูแลกัน และยังสนุกกันได้อย่างไรเมื่ออนาคตไม่แน่นอน หนังเกี่ยวกับโลกพังมักมีภาพเมืองมืดกับคนวิ่งหนี งานนี้เลือกท้องฟ้าสีม่วงและวัวขี่เจ็ตสกีมาเล่าเรื่องแทน
แน่นอนว่าวัวเป่าลมไม่ได้แก้เรื่องน้ำท่วม เราเองก็ไม่คิดว่างานต้องรับภาระขนาดนั้น สิ่งที่มันทำได้ชัดกว่าคือเสนอหน้าตาของอนาคตอีกแบบ คนในภาพยังมีอารมณ์ขัน ยังเต้น และยังอยู่ร่วมกันได้ ความสดใสตรงนี้จึงมีเหตุผลอยู่ในเรื่อง แม้หน้าตาจะเหมือนของเล่นก็ตาม
คุณยาย จักรยานบิน และของที่จำมาจากทีวี
ในวิดีโอมีคุณยายของ Liz ขี่จักรยานบินผ่านท้องฟ้า มีเกาะที่ทำจากเงินและเหยือกนมลอยอยู่ การใส่คนในครอบครัวลงไปด้วยเป็นส่วนที่เราชอบมาก ภาพเหนือจริงชุดนี้เลยมีคนที่ศิลปินรู้จักอยู่จริงๆ ปนกับสัตว์ประหลาดและของใช้ ไม่ได้มีแต่ตัวละครที่ถูกออกแบบให้หน้าตาเข้าชุดกันหมด
Creative Capital อธิบายว่างานหยิบทั้งเร็กเกตอน โฆษณา ละครโทรทัศน์ภาษาสเปน และสื่อมวลชนมาใช้ ภาพสีจัดกับความเล่นใหญ่จึงเข้ากับแหล่งที่มา ถ้าเพื่อนๆ เคยดูมิวสิกวิดีโอแล้วจำรถ เสื้อผ้า หรือฉากได้ก่อนชื่อเพลง ก็น่าจะเข้าใจว่าภาพเหล่านี้ติดหัวได้ง่ายแค่ไหน (บางทีจำฉากได้เป็นปี แต่ร้องเพลงไม่ได้สักท่อน)
งานยังเล่าจากประสบการณ์เควียร์และคนเชื้อสายลาตินด้วย ตัวอย่างที่เห็นเป็นรูปธรรมคือซุ้มสายรุ้งยาว 34 ฟุต หรือประมาณ 10.4 เมตร ซึ่งรวมผีเสื้อ รถ Lamborghini และตัวอักษร ñ ไว้ในสัญลักษณ์กลางซุ้ม ตามคำอธิบายของผู้จัด สิ่งเหล่านี้เชื่อมเรื่องการเปลี่ยนแปลง อัตลักษณ์ลาติน และการวิจารณ์ความฟุ่มเฟือยเข้าด้วยกัน เราว่าส่วนนี้อ่านยากกว่าวัวขี่เจ็ตสกี แต่ก็คุ้มที่จะดูต่อเมื่อรู้ว่ามันประกอบจากอะไร
ภาพเดียวกัน เมื่อออกมาจากจอ
วิดีโอถูกฉายบนป้ายอิเล็กทรอนิกส์มากกว่า 100 จอในโครงการ Midnight Moment ระหว่างวันที่ 1 ถึง 30 กันยายน 2026 เวลา 23:57 น. ถึงเที่ยงคืน ส่วนประติมากรรมเป่าลมตั้งอยู่ระหว่างวันที่ 20 ถึง 27 กันยายน งานทั้งสองส่วนจบไปแล้ว จึงควรดูภาพชุดนี้ในฐานะบันทึกผลงาน ไม่ต้องเผื่อเวลาเดินทางไปตามหาในตอนนี้
การมีทั้งจอและประติมากรรมช่วยให้เห็นปัญหาการออกแบบที่ต่างกัน บนจอศิลปินกำหนดได้ว่าจะให้เรามองตรงไหน แต่พอเป็นวัตถุกลางเมือง คนเดินเข้าใกล้ เดินอ้อม หรือเห็นจากอีกฝั่งถนนก็ได้ รูปร่างที่อ่านออกง่ายอย่างวัว เขายูนิคอร์น และเจ็ตสกีจึงมีประโยชน์มาก ต่อให้มองแค่แวบเดียวก็พอรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เพื่อนๆ ที่เคยเห็น Daydreamer ของ Yessiow ที่ขึ้นไปนั่งบนหลังคาตู้ อาจคุ้นกับการเอาตัวละครขนาดใหญ่มาวางในเมือง งานของ LIZN’BOW เพิ่มความต่อเนื่องกับวิดีโอและดนตรีเข้าไปอีก เรามองว่าตัวละครที่เดินทางข้ามสื่อได้แบบนี้เหมาะกับคนทำงานดิจิทัลที่อยากลองสร้างของจริง โดยเริ่มคิดจากรูปทรงที่คนจำได้ก่อน
สำหรับเรา วัวยูนิคอร์นขี่เจ็ตสกีเป็นส่วนที่สื่อสารได้ตรงที่สุดในชุดนี้ มันตลกโดยไม่ต้องมีป้ายอธิบาย ส่วนเรื่องครอบครัวและอนาคตค่อยตามมาเมื่อดูวิดีโอกับอ่านข้อมูลประกอบ เพื่อนๆ ดูบันทึกงานและข้อมูลศิลปินต่อได้จาก หน้าของ LIZN’BOW ใน Times Square Arts
อ้างอิง: Times Square Arts: วิดีโอ · ข้อมูลประติมากรรม · Creative Capital
Photo credit: Walter Wlodarczyk / Times Square Arts; LIZN’BOW / Creative Capital
ตัวละครเล็กๆ ที่พกไปด้วยได้
พวงกุญแจ Tiny Friends งานทำมือ เป็นตัวละครขนาดเล็กสำหรับเพื่อนๆ ที่ชอบงานปั้นหน้าตาขี้เล่นและอยากพกติดกระเป๋า
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
