ปลายเส้นของ Dote มนจนเราอยากหยุดดูอีกนิด โดยเฉพาะตัว t ที่ยื่นหัวขึ้นมาเหมือนกำลังเอียงตัวเข้าไปคุยกับตัวข้าง ๆ พอวางบนพื้นดำแล้วใช้สีเขียวกับม่วง ตัวอักษรมีเชิงที่มักถูกจับใส่เสื้อทางการก็ดูเป็นกันเองขึ้นทันที แค่ชื่อฟอนต์สั้น ๆ ยังทำหน้าที่เป็นภาพได้โดยไม่ต้องมีรูปประกอบอีกชั้น
Dote อยู่ในรายการฟอนต์ระหว่างพัฒนาของ Future Fonts โดยหน้ารวมที่ตรวจในรอบนี้แสดงเวอร์ชัน 0.2 เจ้าของงานคือ FANTASIA Type ดูโอด้านการออกแบบและวิจัยที่ Franziska Weitgruber กับ Michele Galluzzo ก่อตั้งในปี 2020 ทำงานระหว่างมิลานกับลาเชสในเซาท์ทีโรล เราจึงกำลังดูงานของทีมร่วมสมัยที่หยิบรูปทรงคุ้นตามาขยับต่อ
จุดที่อยากชวนดูอยู่ตรงความมน ไม่ใช่การทำให้ทุกเส้นกลายเป็นท่อกลมเท่ากันทั้งตัว เส้นหนากับเส้นบางยังต่างกัน ส่วนเชิงที่ยื่นออกจากลำตัวก็ยังอยู่ พอมองใกล้ ๆ เราจึงอ่านออกว่าเป็นตัวพิมพ์มีเชิง แต่ความแข็งตรงปลายถูกลดลง คำหนึ่งคำเลยดูนุ่มได้โดยไม่ต้องพึ่งลายมือ
ความคุ้นตาที่ไม่จำเป็นต้องระบุยุค
คำอธิบายบน Befonts พา Dote ไปเชื่อมกับตัวอักษรหลายช่วงเวลา ทั้งอเมริกาปลายศตวรรษที่สิบเก้า ยุโรปกลาง สแกนดิเนเวีย และอิตาลี แต่พอมาดูภาพตัวอย่างจริง เราไม่จำเป็นต้องจำรายชื่อทั้งหมดก่อนจะรู้สึกกับมันได้ ความคุ้นตามาก่อน ส่วนที่มาค่อยตามมาทีหลัง
ตารางตัวอักษรบนพื้นเขียวช่วยให้เห็นเรื่องนี้ชัดขึ้น ตัวพิมพ์ใหญ่ยังตั้งเป็นแถวได้มั่นคง ขณะที่ตัวพิมพ์เล็กมีจังหวะของหัว เส้นโค้ง และหางสลับกัน ตัว g กับตัว t มีรายละเอียดให้สายตาสะดุด ส่วนตัวเลขก็ไม่ได้ดูเหมือนถูกหยิบจากฟอนต์กลาง ๆ มาแปะเพิ่ม ทุกส่วนต้องอยู่ร่วมกันได้แม้เราเปลี่ยนจากชื่อร้านเป็นวันที่บนโปสเตอร์
สำหรับเรา ความสนุกของงานชุดนี้อยู่ที่การไม่จัดตัวอักษรให้เรียบร้อยเกินไป ภาพที่วางข้อความทับรูปทรงสีขาวใช้ทั้งดำและม่วงในบรรทัดเดียวกัน บางคำชิดขอบ บางบรรทัดเยื้องออกไป คนอ่านต้องขยับสายตาตาม แต่ยังมีรูปร่างของคำให้เกาะอยู่ ความมนจึงไม่ได้บังคับว่างานต้องหวานหรือสุภาพเสมอไป
ให้คำเป็นภาพ แล้วเหลือที่ให้ข้อมูล
ถ้าลองนึกถึงโปสเตอร์ดนตรี ปกสิ่งพิมพ์ หรือการ์ดใบเล็ก Dote น่าจะเริ่มทำงานได้ดีจากคำไม่กี่คำ นี่เป็นข้อเสนอจากการดูภาพตัวอย่าง ไม่ใช่รายชื่องานลูกค้าของฟอนต์ ลองวางชื่อให้ใหญ่ก่อน แล้วค่อยดูว่าปลายมนกับช่องว่างข้างในตัวอักษรยังแสดงบุคลิกได้แค่ไหนเมื่อเปลี่ยนขนาด
รายละเอียดอย่างเวลา สถานที่ หรือข้อความอธิบายอาจต้องใช้จังหวะที่สงบกว่า เพราะถ้าทุกบรรทัดอยากเป็นตัวเอกเท่ากัน เราก็ไม่รู้จะอ่านตรงไหนก่อน การให้ชื่อเรื่องมีพื้นที่มากหน่อย แล้วเว้นระยะจากข้อมูลย่อย เป็นวิธีทดลองที่ตรงไปตรงมา สีสดไม่จำเป็นต้องกินทั้งหน้า แค่เลือกให้ปรากฏตรงคำสำคัญก็เปลี่ยนอารมณ์ได้แล้ว
มุมนี้ต่างจากความแน่นเต็มพื้นที่ในเรื่อง BRZO ที่เอาจังหวะกราฟิกบาสมาใช้กับคำสั้น ๆ พอมองสองงานต่อกัน เราจะเห็นว่าการทำให้คนจำตัวอักษรไม่ได้มีสูตรเดียว บางงานอาศัยมวลหนา บางงานใช้รายละเอียดเล็กตรงปลายเส้น แล้วปล่อยให้การจัดหน้าช่วยขยายบุคลิกนั้น
พอกลับมาดูตัว t บนภาพเปิดอีกครั้ง มันก็ยังเป็นแค่ตัวอักษรตัวเดียว แต่ถ้าเปลี่ยนมันเป็นเส้นตรงเรียบ ๆ ทั้งคำคงพูดกับเราด้วยน้ำเสียงอีกแบบ บางทีงานของคนเลือกฟอนต์ก็เริ่มจากการยอมเสียเวลากับความต่างเล็กเท่านี้
ผลงานและช่องทางของผู้ออกแบบ: FANTASIA Type
อ้างอิง: Future Fonts สำหรับชื่อโรงหล่อและเวอร์ชันที่แสดงในรายการ, FANTASIA Type สำหรับข้อมูลทีม และ Befonts สำหรับคำอธิบายและภาพตัวอย่าง
Photo credit: FANTASIA Type ผ่าน Future Fonts และ Befonts
ของชิ้นเล็กที่ให้ภาพได้พูด
โปสการ์ด Floral Childlike Art เป็นอีกงานบนพื้นที่เล็กที่ใช้ความขี้เล่นของภาพเล่าอารมณ์ได้ เหมือนการปล่อยให้คำสั้น ๆ มีบุคลิกของตัวเอง
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
