เปลี่ยนตัวหนังสือให้หนาขึ้นนิดเดียว บางครั้งคำท้ายบรรทัดก็หล่นลงมาอีกแถวแล้ว CoFo Weather ของ Contrast Foundry เริ่มชวนเราคิดจากปัญหาเล็ก ๆ แบบนี้ ฟอนต์ตัวนี้ยืดได้ เอียงได้ และมีปลายเส้นตัดเฉียงที่ทำให้คำดูไม่ได้นั่งนิ่งสนิท แต่เบื้องหลังท่าทางขี้เล่น มีระบบคอยดูแลพื้นที่ของตัวอักษรอยู่ด้วย
CoFo Weather เปิดตัวในปี 2023 จึงไม่ใช่ฟอนต์เพิ่งออกใหม่ หน้าผลงานปัจจุบันระบุไว้ 60 สไตล์ พร้อมฟอนต์แปรผันที่รวมช่วงการปรับไว้ในไฟล์เดียว รองรับอักษรละตินและซีริลลิก งานนี้ออกแบบโดย Maria Doreuli, Egor Golovyrin, Oleksandr Parkhomovskyy และ Nikita Sapozhkov โดยมี Tasya Petelina ดูแลการผลิตไฟล์ขั้นสุดท้าย
หนาขึ้นได้ โดยคำยังอยู่ที่เดิม
โรงหล่อเรียกระบบของ Weather ว่า duplex ความหมายในที่นี้คือการเปลี่ยนน้ำหนักเส้นโดยไม่เปลี่ยนความกว้างที่ตัวอักษรแต่ละตัวใช้ เมื่อปรับเฉพาะน้ำหนัก ข้อความจึงรักษาตำแหน่งและการจัดบรรทัดไว้ได้ เรื่องนี้ฟังเหมือนรายละเอียดหลังบ้าน แต่เราเห็นผลของมันตรงหน้าได้เลย
ลองนึกถึงปุ่มที่ตัวหนังสือหนาขึ้นเมื่อเราเลื่อนเมาส์ไปวาง หรือคำบนจอที่ค่อย ๆ เพิ่มน้ำหนัก ถ้าตัวอักษรขยายด้านข้างไปด้วย ของที่อยู่ข้างกันอาจต้องขยับตาม สำหรับงานลักษณะนี้ การควบคุมความกว้างช่วยให้คนทำงานแยกคิดได้ว่าอยากเปลี่ยนความเข้มของคำ หรืออยากเปลี่ยนพื้นที่ของคำกันแน่
แน่นอนว่าคุณสมบัตินี้ไม่ได้แปลว่าข้อความจะอยู่ที่เดิมไม่ว่าเราปรับอะไร ถ้าเลือกเปลี่ยนความกว้างด้วย รูปร่างและพื้นที่ก็เปลี่ยนตามอยู่ดี ประโยชน์ของมันคือให้น้ำหนักกับความกว้างเป็นคนละการตัดสินใจ เราทำตัวหนังสือให้หนักแน่นขึ้นได้ โดยไม่จำเป็นต้องรื้อทั้งบรรทัดทุกครั้ง
ปลายเส้นเล็ก ๆ ที่ทำให้คำมีท่าทาง
อีกจุดที่โรงหล่อชี้ไว้คือปลายเส้นตัดเฉียง รายละเอียดนี้ช่วยให้รูปอักษรมีอาการเคลื่อนไหว แม้ยังไม่ได้ทำภาพเคลื่อนไหวจริง พออ่านเป็นคำ เราจึงไม่ได้เห็นแค่ความบางหรือความหนา แต่เห็นจังหวะของปลายเส้นที่แทรกอยู่ระหว่างตัวด้วย
สำหรับเรา วิธีดูฟอนต์แบบนี้คือพิมพ์คำเดิมแล้วค่อยเปลี่ยนค่าทีละอย่าง เริ่มจากความกว้าง จากนั้นค่อยลองน้ำหนักและความเอียง ถ้าปรับพร้อมกันหมด เราอาจชอบผลลัพธ์แต่ไม่รู้ว่าชอบตรงไหน พอแยกดู จะเริ่มเห็นว่าคำสั้น ๆ ต้องการพื้นที่แค่ไหนถึงจะดูแน่นโดยยังอ่านสบาย
ประเด็นเรื่องพื้นที่ต่อเนื่องกับ Neue Gstaad ที่ใช้ความกว้างเปลี่ยนน้ำเสียงของคำ ได้ดี ส่วน Weather เพิ่มโจทย์อีกด้านให้คิด คือเมื่อเราพอใจกับความกว้างแล้ว จะเปลี่ยนความหนักของข้อความอย่างไรโดยไม่รบกวนตำแหน่งที่จัดไว้
จากคำทดลองไปถึงตัวหนังสือบนเวที
ในหน้ารวมการใช้งานของโรงหล่อ มีภาพเวที Jolbors Festival ที่วางข้อความไว้บนจอหลายแนว ทั้งแถบยาวรอบห้องและจอแขวนด้านบน ภาพนี้ทำให้เห็นโจทย์จริงของตัวอักษรได้ชัดขึ้น เพราะคำไม่ได้อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมขนาดเดียวตลอดงาน คนดูยังมองมันจากคนละระยะอีกด้วย
ถ้าจะนำมาใช้กับโปสเตอร์หรือกราฟิกงานดนตรี เราคงเริ่มจากชื่อที่อยากให้คนจำ แล้วค่อยลองสัดส่วนให้เข้ากับพื้นที่ ส่วนรายละเอียดเวลาและสถานที่ควรทดสอบแยกในขนาดที่คนจะอ่านจริง การมีตัวเลือกเยอะไม่ได้หมายความว่าทุกบรรทัดต้องแสดงความสามารถทั้งหมดของฟอนต์
Weather ทำให้เราเห็นว่าบุคลิกของตัวหนังสือกับการใช้งานไม่จำเป็นต้องแยกกันอยู่คนละส่วน ปลายเส้นเฉียงอาจเป็นสิ่งแรกที่ตาเห็น แต่พอเริ่มจัดข้อความจริง สิ่งที่เราอยากเก็บไว้ใช้อีกครั้งอาจเป็นความสามารถในการเปลี่ยนน้ำหนัก แล้วปล่อยให้คำข้าง ๆ อยู่ของมันต่อไป
ผลงานและตัวทดลอง CoFo Weather ของ Contrast Foundry
อ้างอิง: ข้อมูลฟอนต์ รายชื่อผู้ออกแบบ และตัวอย่างการใช้งานจาก Contrast Foundry · ข้อเสนอเรื่องการจัดโปสเตอร์และปุ่มเป็นมุมทดลองใช้ของผู้เขียน
Photo credit: Contrast Foundry · ภาพสินค้าจากร้าน Portjolio
ตัวหนังสือที่ย้ายมาอยู่บนเสื้อ
Inspo Gone Creativity Tee เป็นอีกพื้นที่ให้เราดูว่าข้อความหนึ่งชุดทำงานบนของที่ใส่ในชีวิตประจำวันอย่างไร
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
