Asahi Nagata เมื่อดิจิทัลจำลองจังหวะของแท่นพิมพ์
มีนักวาดบางคนที่ทำให้เราต้องหยุดเลื่อนหน้าจอ ไม่ใช่เพราะสีสันฉูดฉาดหรือรายละเอียดยิบย่อย แต่เพราะบางอย่างใน texture ของงานมันทำให้รู้สึกเหมือนกำลังจับกระดาษจริงอยู่ในมือ กระดาษที่เพิ่งผ่านเครื่องพิมพ์ risograph สีส้มยังหอมหมึก ขอบสียังเหลื่อมกันเล็กน้อย
Asahi Nagata เป็นนักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่นที่เติบโตมาจากซัปโปโร ปัจจุบันตั้งฐานอยู่ที่มินนิแอโพลิส มินนิโซตา เธอทำงานภายใต้ชื่อ ILLO IRRO และได้ร่วมงานกับแบรนด์ระดับโลกอย่าง Adobe, Apple, Google, Nike และ American Express แต่สิ่งที่ทำให้เราหยุดดูงานเธอไม่ใช่ลิสต์ลูกค้า มันคือวิธีที่เธอเลือก “จำกัด” ตัวเอง
ในยุคที่เครื่องมือดิจิทัลเปิดให้ใช้สีได้ไม่จำกัดและ layer ซ้อนได้เป็นร้อย Asahi เลือกจำกัดตัวเองอยู่ที่ 3 สีต่องานหนึ่งชิ้น เท่านั้น เหตุผลเรียบง่ายแต่ลึก: ในการพิมพ์แบบดั้งเดิมอย่าง risograph หรือ screen printing จำนวนสีที่ใช้ได้ถูกจำกัดด้วยตัวกระบวนการเอง แต่ละสีต้องผ่านแท่นพิมพ์แยกรอบ การเลือกใช้สีน้อยจึงไม่ใช่ข้อจำกัด มันคือ design decision ที่ทำให้ทุกสีมีน้ำหนัก ทุก layer มีเหตุผล
กระบวนการทำงานของเธอเริ่มต้นด้วยดินสอกับกระดาษ สเก็ตช์ฉากก่อน แล้ววาดตัวละครแยกอีกแผ่น ตัดออกมา แล้ววางทับบนฉากเพื่อหาตำแหน่งที่ลงตัวที่สุด กระบวนการแบบ cut-and-paste แบบ analog ก่อนจะนำเข้า Photoshop เพื่อสร้าง texture แบบ riso เม็ดสีที่ไม่เรียบสนิท สีที่ซ้อนทับกันแล้วเกิดเป็นสีที่สามขึ้นมา ขอบที่ offset เล็กน้อยเหมือนกระดาษเลื่อนตอนเข้าเครื่องพิมพ์ ทุกอย่างถูกคำนวณมาเพื่อสร้างความ “ไม่สมบูรณ์แบบ” ที่รู้สึกจริงกว่าความเนียนของดิจิทัล
หนึ่งในผลงานที่น่าสนใจคือ collaboration กับ Risolve Studio ใน Artist Collection ที่เธอได้กลับไปใช้เครื่อง risograph จริง พิมพ์ด้วยหมึกสี Orange และ Teal บนกระดาษ French Paper Co. Speckletone ครั้งนี้ไม่ใช่การจำลองด้วยดิจิทัล แต่เป็นงานพิมพ์จริงที่พิสูจน์ว่าสิ่งที่เธอสร้างบนหน้าจอนั้นซื่อสัตย์ต่อ craft ของ printmaking จริงๆ ผลงานออกมาเป็นภาพดอกไม้ที่ texture ของหมึก riso สร้างมิติที่หน้าจอจำลองได้ใกล้เคียง แต่ไม่เคยเหมือนกันจริงๆ
อีกชิ้นที่โดดเด่นคือ Kimono งาน personal ที่เธอวาดหญิงสาวในชุดกิโมโนด้วยสีแดง น้ำเงิน เหลือง และเขียว ทุกรายละเอียดตั้งแต่ผีเสื้อ พัด นกกระเรียน ไปจนถึงลายตารางบนผ้า ถูกสร้างด้วย texture แบบ riso ที่ทำให้งานดูเหมือนโปสเตอร์ยุค 50s ที่เพิ่งขุดขึ้นมาจากตลาดของเก่าในโตเกียว ทั้งที่จริงๆ แล้วเป็นไฟล์ดิจิทัลที่ถูกสร้างบน Photoshop
สิ่งที่ทำให้ Asahi Nagata น่าจับตามองในยุคนี้ไม่ใช่แค่เทคนิค แต่เป็นจุดยืนที่ชัดเจน: ในขณะที่โลกกำลังถกเถียงเรื่อง AI กับงานสร้างสรรค์ เธอเลือกเดินไปในทิศทางตรงข้าม กลับไปหาข้อจำกัดของ analog กลับไปหา imperfection ที่มือมนุษย์เท่านั้นสร้างได้ แล้วใช้เครื่องมือดิจิทัลเป็นสะพานเชื่อม ไม่ใช่จุดหมาย
ติดตามผลงานของ Asahi Nagata ได้ที่ illoirro.com | Instagram @asahinagata | Behance
เครดิตภาพ: ผลงานทั้งหมดโดย Asahi Nagata / ภาพจาก illoirro.com และ Risolve Studio
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด