ฮอตดอกชิ้นนี้ดูปกติอยู่ครึ่งเดียว ขนมปังนุ่มผ่ากลาง ไส้กรอกสีส้มอมแดง มัสตาร์ดบีบเป็นเส้นหยักคุ้นตา แต่กลางไส้กรอกมีแหวนเพชรสวมอยู่วงหนึ่ง และผักที่ควรรองอยู่ข้างใต้กลายเป็นแผ่นฟิล์มสีรุ้ง สะท้อนแสงคล้ายด้านหลังของแผ่นซีดี ทั้งหมดวางบนจานแก้วใส มีเกล็ดน้ำตาลโรยอยู่ข้างจานเหมือนร้านตั้งใจเสิร์ฟแบบนี้จริงๆ
ภาพนี้เป็นจานหนึ่งจาก À LA CARTE ซีรีส์ล่าสุดของ Anna Condo ที่เธอประกาศไว้ว่าจะมีทั้งหมดสิบชิ้น ทุกชิ้นเป็นของบนโต๊ะอาหาร และไม่มีชิ้นไหนกินได้เลยสักชิ้น

Condo เกิดที่อาร์เมเนีย โตที่ฝรั่งเศส แล้วมาปักหลักอยู่นิวยอร์ก ชีวิตการทำงานช่วงแรกของเธออยู่ในโลกภาพยนตร์ ทั้งเขียนบท กำกับ และแสดง เธอเคยเล่าว่างานหนังกับงานภาพถ่ายสอนให้เธอเป็นคนตัดต่อที่ระมัดระวัง จัดเฟรมอย่างแม่นยำ และเลือกสีอย่างตั้งใจ สามนิสัยนี้ยังตามมาอยู่ในงานทุกชิ้นของเธอจนวันนี้
อีกด้านหนึ่งของเธอเงียบกว่านั้นมาก ตั้งแต่ปี 2013 เธอถ่ายภาพต้นไม้และดอกไม้เป็นกิจวัตรทุกวัน ต่อเนื่องมาแล้วหลายพันวัน เธอเคยพูดถึงภาพดอกไม้ยุคแรกเหล่านั้นว่าเป็นช่วงเวลาที่ดอกไม้สอนเรื่องตัวเธอเองให้เธอฟัง และกิจวัตรเล็กๆ นี้ก็กลายเป็นรากของงานแทบทุกชุดที่ตามมา

ปี 2022 เธอเริ่มทดลองใช้ AI อย่างจริงจัง และนิยามวิธีทำงานของตัวเองไว้ชัดเจน สำหรับเธอมันไม่ใช่การพิมพ์คำสั่งแล้วรอรับภาพ แต่ใกล้เคียงกับการกำกับนักแสดงมากกว่า เธอพูดไว้ในบทสัมภาษณ์กับ SuperRare ว่า "there's choreography, even in the glitches" มีท่าเต้นอยู่ แม้กระทั่งในจังหวะที่เครื่องสะดุด
เส้นทางสายนี้ของเธอเดินมาไกลพอสมควร Tulip 1637 ในปี 2021 หยิบเหตุการณ์คลั่งทิวลิปของฮอลแลนด์เมื่อเกือบสี่ร้อยปีก่อนมาคุยกับโลกบล็อกเชน NEW NATURE ตีความพืชทะเลทรายของเมือง Marfa ด้วยโค้ด แล้วเดินทางไปจัดแสดงถึงเซินเจิ้น ส่วน Color Code จัดแสดงที่นิวยอร์กเมื่อปีที่แล้ว ย้อนไปไกลกว่านั้นงานของเธอเคยร่วมโปรเจกต์ ARTIST X AI ที่ Miami Art Basel ตั้งแต่ปี 2022 ช่วงที่คำว่าศิลปะ AI ยังเป็นเรื่องใหม่สำหรับแทบทุกคน

ใน À LA CARTE เธอกลับมาหาหัวข้อที่เก่าแก่ที่สุดหัวข้อหนึ่งของประวัติศาสตร์ศิลปะ คืออาหารบนโต๊ะ ของที่จิตรกรภาพนิ่งชาวดัตช์เคยวาดจนเป็นตำนานถูกยกกลับมาเกือบครบ ล็อบสเตอร์ตัวแดง ปลาทั้งตัว ผลไม้เม็ดเล็ก เครื่องเงินเหลือบวาว แต่คราวนี้ผิวของวัตถุถูกผ่าออก แล้วเติมด้วยวัสดุจากอีกโลกหนึ่งเข้าไปแทน ฟอยล์ยับ กระจกเงา ฟิล์มไล่สีรุ้งแบบเดียวกับที่เคลือบอยู่บนของเล่นและบรรจุภัณฑ์

วิธีผ่านั้นต่างกันไปทีละจาน ชุดน้ำชาเงินยับย่นทั้งชุดราวกับถูกทุบแล้วห่อขึ้นใหม่ด้วยฟอยล์ มีแผ่นสีชมพูและเขียวแปะทับเหมือนรอยปะชุน เหลือชาสีอำพันอยู่ถ้วยเดียวที่ยังดูอุ่นและเป็นของจริง ปลาทั้งตัวถูกมัดด้วยเชือกสีแดงเข้มพันไปมา รัดแถบกระจกรุ้งให้แนบไปกับเกล็ดเหมือนของขวัญที่ห่อค้างไว้ ส่วนบรอกโคลีหัวเดียวถูกตั้งบนแท่นโมเสกกระจกสีเขียว ล้อมด้วยกะหล่ำดาวบนจานเงินลายวิจิตร ผักราคาไม่กี่สิบบาทถูกจัดแสงจัดฉากเหมือนถ้วยรางวัลใบหนึ่ง

สิ่งที่เท่ากันหมดในทุกจานคือศักดิ์ของอาหาร ล็อบสเตอร์กับฮอตดอกได้รับการจัดแต่งประณีตพอกัน ของหรูกับของข้างถนนถูกเสิร์ฟด้วยมาตรฐานเดียว และทั้งหมดกินไม่ได้เหมือนกัน ตามชื่อซีรีส์ à la carte ที่แปลว่าสั่งได้ทีละจาน จานเหล่านี้ก็สั่งได้จริง เพียงแต่เสิร์ฟให้อวัยวะเดียวคือสายตา

ใต้ชื่อบัญชี Instagram ของเธอมีคำอธิบายสั้นๆ ว่า for the Glass Age สำหรับยุคกระจก เธอไม่เคยขยายความคำนี้ยาวนัก แต่พอวางไว้ข้างจานพวกนี้ก็พอมองออก ทุกวันนี้เรามองอาหารผ่านกระจกหน้าจอบ่อยกว่าได้นั่งลงกินมันตรงหน้า แหวนเพชรบนไส้กรอกจึงอาจไม่ใช่เรื่องตลกเสียทีเดียว มันแค่ถามเบาๆ ว่าเราหิวอะไรกันแน่ ระหว่างของในจาน กับภาพของมัน
ชมผลงานของ Anna Condo เพิ่มเติมได้ที่ Instagram @anna.condo


