Yunbomu เป็นศิลปินที่ทำภาพคอลลาจดิจิทัล ด้วยการซ้อนรูปทรงเหมือนสติกเกอร์ลงบนภาพถ่ายธรรมชาติ งานที่ It’s Nice That หยิบมาเล่าในเดือนเมษายน 2026 มีทั้งสัญลักษณ์ซ้ำๆ และตัวละครที่ดูเหมือนหลุดมาจากคนละภาพ เราชอบตรงที่ของพวกนี้เกาะอยู่บนรูปอย่างเปิดเผย เห็นเลยว่าแปะเพิ่มเข้ามา และความไม่เข้ากันนี่แหละที่ดูสนุก

ศิลปินเกิดที่ปูซานในปี 1993 ปัจจุบันทำงานอยู่ในโตเกียว และมีพื้นฐานด้านกราฟิกดีไซน์ ส่วนเครื่องมือที่ใช้กับภาพชุดนี้คือ Photoshop และ Illustrator สองโปรแกรมที่คนทำกราฟิกคุ้นกันดี สิ่งที่หยิบมาเล่นก็เป็นคำสั่งพื้นฐานอย่างการคัดลอก วาง และย้อนกลับ ฟังดูเหมือนงานที่ใครก็ลองได้ แต่จะวางอะไร ตรงไหน และซ้ำกี่ครั้ง ยังต้องตัดสินใจเองทั้งหมด
แปะจนภาพถ่ายดูผิดปกติ
เวลาแต่งรูป เรามักอยากให้ของที่ใส่เพิ่มดูกลืนไปกับของเดิม ต้องคอยเช็กแสง เงา ขอบ และความคมให้ใกล้กัน แต่งานของ Yunbomu ยอมให้รูปทรงดิจิทัลดูเรียบและลอยอยู่เหนือผิวของภาพถ่าย ความต่างระหว่างสองอย่างจึงมองออกได้ทันที คล้ายการเอาสติกเกอร์ไปติดบนรูปที่พิมพ์เสร็จแล้ว เพียงแต่บนจอจะเพิ่มหรือลบกี่ชั้นก็ได้

เพื่อนๆ ที่เคยติดสติกเกอร์เต็มปกสมุดน่าจะคุ้นกับปัญหานี้ แปะชิ้นเดียวก็เห็นชัดดี แต่พอเพิ่มอีกหลายชิ้น ภาพทั้งหน้าจะเริ่มเปลี่ยนไป เราว่าความสนุกของงานชุดนี้อยู่ตรงนั้นด้วย รูปทรงเดิมที่ถูกวางซ้ำไม่ได้มีน้ำหนักเท่ากับตอนอยู่เดี่ยวๆ จำนวนและระยะห่างเปลี่ยนว่าตาจะไปติดอยู่ตรงไหน แม้ตัวรูปทรงเองจะไม่ได้เปลี่ยนเลย
ภาพถ่ายยังเป็นส่วนสำคัญ เพราะมันมีผิว มีแสง และมีสิ่งที่ไม่ได้เรียบเหมือนเส้นจากโปรแกรม พอถูกวางคู่กับสีและรูปทรงที่ควบคุมได้ เราจะเห็นความต่างชัดขึ้น ถ้าเอาฉากหลังออกเหลือสีพื้น ภาพอาจยังสวย แต่ความรู้สึกว่ามีอะไรเข้ามารบกวนภาพธรรมดาจะลดลง เราชอบแบบที่ยังดูออกว่าต้นทางเป็นภาพถ่ายมากกว่า

ความฝันที่ไม่จำเป็นต้องแปลให้ครบ
Yunbomu เล่าว่าหัวข้อหลักมาจากความฝันที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะฝันที่แยกไม่ชัดว่าดีหรือร้าย ศิลปินยังพูดถึงความเชื่อในเกาหลีเรื่องการขายหรือเล่าฝันร้ายให้คนอื่นฟัง เพื่อลดอำนาจของฝันนั้น และเชื่อมการทำงานของตัวเองเข้ากับการระบายสิ่งที่อยู่ในหัวออกมา ข้อมูลนี้ช่วยอธิบายที่มาได้ โดยไม่ต้องกำหนดว่าสัญลักษณ์แต่ละชิ้นแปลว่าอะไร
เราคงไม่ลองถอดรหัสแทนเจ้าของงานว่ารูปทรงไหนหมายถึงความรู้สึกแบบไหน เพราะแหล่งข้อมูลไม่ได้ให้คำตอบไว้ขนาดนั้น แค่ดูว่าภาพธรรมชาติถูกขัดด้วยรูปวาดอย่างไร ก็มีอะไรให้พิจารณาเยอะแล้ว บางส่วนดูเล่นๆ แต่การซ้ำและการบังกันก็อาจดูอึดอัดได้เหมือนกัน สองความรู้สึกนี้อยู่ในภาพเดียวกันได้โดยไม่ต้องมีคำบรรยายยาวกำกับทุกจุด

อีกอย่างที่เราชอบคือศิลปินไม่ได้พยายามอธิบายความฝันด้วยฉากสมจริงทั้งภาพ รูปที่ถ่ายกับรูปที่วาดยังแยกจากกันได้ชัด วิธีนี้เปิดให้ลองกับของใกล้ตัวได้เลย ภาพต้นไม้ที่มีอยู่ในเครื่อง หรือรูปทรงที่วาดค้างไว้ อาจเอามาจัดคู่กันใหม่ได้ (ส่วนจะออกมาดีหรือเปล่า ต้องลองวางจริงถึงจะรู้)
คัดลอกได้ แต่ตำแหน่งต้องเลือกเอง
ถ้ามองในแง่การออกแบบ คำสั่งคัดลอกกับวางช่วยลดเวลาสร้างรูปเดิมซ้ำ ส่วนการเลือกจำนวน ขนาด และตำแหน่งยังเป็นงานอีกส่วนหนึ่ง ภาพแบบนี้จึงเหมาะกับการลองหลายฉบับ วางน้อยก่อนแล้วค่อยเพิ่ม หรือซ้อนจนแน่นแล้วค่อยลบกลับ การย้อนกลับได้ง่ายมีประโยชน์มากกับงานที่ยังไม่รู้คำตอบตั้งแต่เริ่ม

สำหรับเรา จุดที่ควรระวังคือการใส่ของเยอะจนทุกชิ้นแย่งกันเด่น ถ้าทั้งภาพดังเท่ากันหมด ตาก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน เรื่องนี้ไม่ได้มีสูตรว่าต้องเหลือช่องว่างเท่าไร ลองย่อภาพให้เล็กตามขนาดที่เห็นบนหน้าจอโทรศัพท์ แล้วค่อยขยายกลับมาดู น่าจะช่วยเช็กได้ว่าของที่เพิ่มเข้าไปยังเห็นชัดอยู่ไหม และภาพถ่ายด้านหลังยังมีส่วนให้มองอยู่หรือเปล่า

อีกงานที่ใช้การซ้อนภาพคือ คอลลาจของ Gabriel Abascal ที่หยิบความชอบจากปกเพลงวัยเด็กมาใช้ ลองดูต่อกันจะเห็นว่าการเลือกต้นทางของภาพส่งผลกับงานมากแค่ไหน
เราชอบงาน Yunbomu ตรงที่ยังเห็นทั้งภาพถ่ายและรูปวาดแยกกันชัด มันดูรกได้โดยไม่ต้องแต่งทุกอย่างให้เนียน สำหรับเพื่อนๆ ที่ทำคอลลาจอยู่แล้ว งานชุดนี้มีประโยชน์ตรงการสังเกตจำนวนและการวางซ้ำ ลองดูว่ารูปทรงเดียวกันเปลี่ยนภาพไปแค่ไหน ก่อนจะรีบหาองค์ประกอบใหม่มาเพิ่ม
ดูผลงานต่อได้ที่ อินสตาแกรมของ Yunbomu
อ้างอิง: บทสัมภาษณ์ Yunbomu โดย It’s Nice That วันที่ 27 เมษายน 2026 และ ประวัติศิลปินจาก Loftwork
Photo credit: Yunbomu / It’s Nice That
รูปวาดอีกแบบจากร้านใน Portjolio

โปสการ์ด Floral Childlike Art เป็นงานภาพวาดดอกไม้บนกระดาษ สำหรับเพื่อนๆ ที่ชอบความเล่นสนุกของรูปวาดและอยากเก็บไว้ดูนอกจอบ้าง
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด


