เจ้าตัวสีส้มจมูกน้ำเงินถูกวางเรียงกันตั้งแต่ย่อตัว ลอยขึ้น ไปจนถึงแผ่ติดพื้น ภาพของ YONK ดูเหมือนคนหยิบดินน้ำมันก้อนเดียวมาบี้เล่นหลายรอบ ผิวมันมีรอยบุ๋ม ตัวก็ไม่ได้กลมเท่ากันเป๊ะ แต่พอเห็นเรียงแบบนี้ เรากลับนึกท่าทางตอนมันกระโดดออกได้ทันที
YONK คือคู่ศิลปิน Niels van der Donk และ Vikki Young ที่ทำงานสามมิติและแอนิเมชันในกรุงเฮก พวกเขาใช้การปั้นในโลกเสมือนหรือ VR เป็นส่วนสำคัญของวิธีทำงาน รูปร่างเลยให้ความรู้สึกเหมือนผ่านมือคน แม้แสงและผิววัสดุจะถูกจัดในคอมพิวเตอร์อย่างจริงจังก็ตาม
ในบทสัมภาษณ์กับ It's Nice That ทั้งคู่เล่าว่า คนหนึ่งจะสวมแว่นปั้น อีกคนดูผ่านจอโทรทัศน์และช่วยเลือกทิศทาง ก่อนส่งโมเดลไปทำวัสดุ จัดไฟ และเรนเดอร์ใน Blender ตรงนี้ฟังแล้วเหมือนเพื่อนสองคนนั่งช่วยกันดูว่า ก้อนที่กำลังปั้นอยู่ควรหยุดตรงไหน มากกว่าจะมีแบบสำเร็จให้เดินตามทุกขั้น
ให้มือได้ลองก่อน
ภาพตัวสีส้มข้างต้นมาจาก Step Motion เครื่องมือที่ YONK พัฒนาสำหรับทำแอนิเมชันทีละเฟรมใน Blender จุดตั้งต้นคือดินเสมือนที่ดัดรูปได้คล้ายดินจริง พวกเขาเลยอยากให้ขั้นตอนทำงานใกล้กับสต็อปโมชันด้วย ไม่จบแค่ทำผิวให้ดูเหมือนดินแล้วขยับด้วยวิธีเดิม
เครื่องมือนี้มีภาพซ้อนของเฟรมข้างเคียงไว้เทียบตำแหน่ง มีตัวอย่างแอนิเมชันให้ดูระหว่างทำ และมีวัสดุดินที่เปลี่ยนไปตามแอนิเมชัน รายละเอียดพวกนี้ช่วยให้คนทำมองเห็นความต่างระหว่างท่าหนึ่งกับอีกท่าได้ เราไม่ได้เห็นแค่ตัวละครสวย ๆ แต่เห็นว่าคนสร้างกำลังสนใจจังหวะที่มันเสียรูปด้วย
พอถึงงาน VR Puppetry วิธีจับตัวละครก็เปลี่ยนไปอีก คราวนี้พวกเขาทำแอนิเมชันให้ TRACK ATTACK ตอนหนึ่งของ Hellavision Television ที่ทั้งคู่เป็นผู้คัดเลือกงานรับเชิญ โดยใช้คอนโทรลเลอร์ VR และชุดควบคุมโมเดลขยับตัวละครแบบสด ๆ จนกลายเป็นการแสดงของ DJ BOOM BOOM
ปุ่มไกบนคอนโทรลเลอร์ใช้ควบคุมปากเพื่อขยับตามเสียง ส่วนกล้องใน Blender ก็เชื่อมกับคอนโทรลเลอร์และควบคุมสดเหมือนกัน คนทำจึงต้องแสดงท่าทางให้ตัวละคร พร้อมคิดว่าจะพาคนดูไปยืนตรงไหนในฉากด้วย เป็นงานหน้าคอมที่ใช้ร่างกายมากกว่าที่ภาพสำเร็จบอกเรา
บุคลิกที่ค่อย ๆ โผล่มาตอนขยับ
ในภาพจากงานนี้ ปากกินพื้นที่ไปเกือบครึ่งหน้า ดวงตาเป็นลายวน ส่วนตัวก็กลมจนแทบไม่มีคอ อวัยวะที่ขยายใหญ่ทำให้เราอ่านสีหน้าได้เร็ว ต่อให้ฉากมืดและมีตัวอื่นเบียดเข้ามา ความตลกเริ่มทำงานตั้งแต่สัดส่วนแล้ว ยังไม่ต้องรู้ด้วยซ้ำว่าใครเป็นใคร
YONK เล่าใน Context ว่าบุคลิกบางตัวเกิดขึ้นระหว่างทดลองแอนิเมชัน อย่าง Johan เด็กชายบินได้ที่เกิดจากการทดลองเชิดหุ่นสายแบบเสมือน วิธีที่เขาเคลื่อนตัวช่วยกำหนดว่าเขาเป็นคนแบบไหน ฟังแล้วก็สมเหตุสมผลดี เราเองยังเดานิสัยคนจากท่าเดินได้ ก่อนจะได้คุยกันเสียอีก
ทั้งคู่ยังเล่าว่า ตอนเริ่มทำสามมิติพวกเขาไม่ได้รู้วิธีมาตรฐานมากนัก การเจอเครื่องมือปั้นใน VR ทำให้ได้รูปทรงไม่สมบูรณ์แบบที่ชอบอยู่แล้ว แม้แต่ดวงตาดำมันวาวที่ใช้ในงานหลายชิ้น ก็เริ่มจากการยังทำวัสดุดวงตาไม่เป็น เลยใช้วัสดุดำเงาง่าย ๆ แล้วเก็บวิธีนั้นไว้
เราไม่จำเป็นต้องมองทุกข้อจำกัดว่าเป็นพรสวรรค์ แต่เรื่องนี้ทำให้เห็นการตัดสินใจที่จับต้องได้ เมื่อของที่ลองทำให้ผลถูกใจ พวกเขาก็พัฒนามันต่อ การเขียนเครื่องมือเองกับการปล่อยให้ตัวละครเบี้ยวจึงอยู่ด้วยกันได้ ฝั่งหนึ่งทำให้ควบคุมงานได้มากขึ้น อีกฝั่งเก็บหน้าตาที่อยากได้ไว้
ถ้าวางข้าง นาฬิกาปลุกดินปั้นของ Alistair Nicholls เราจะเห็นความสนุกคนละแบบของการให้วัตถุขยับ ฝั่งหนึ่งจับดินจริง อีกฝั่งจับคอนโทรลเลอร์ แต่สิ่งที่เราเฝ้ามองยังเป็นท่าทีเล็ก ๆ ที่ทำให้ก้อนรูปทรงดูมีนิสัย บางทีตัวละครอาจไม่ต้องมีประวัติยาวนัก แค่มีท่าขยับที่เป็นของมันเอง เราก็เริ่มรู้จักมันแล้ว
ช่องทางศิลปิน: เว็บไซต์ YONK และ อินสตาแกรมของสตูดิโอ
อ้างอิง: Step Motion · VR Puppetry · บทสัมภาษณ์ It's Nice That · บทสัมภาษณ์ Context
Photo credit: YONK · ภาพผลงานจากเว็บไซต์สตูดิโอ
ตัวละครเล็ก ๆ จากร้านใน Portjolio
พวงกุญแจ Tiny Friends งานทำมือ เป็นของชิ้นเล็กสำหรับคนที่ชอบบุคลิกของตัวละครและอยากพกงานทำมือไปด้วยในแต่ละวัน
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
