เราตามงานของ Praefueng (แพรเฟื่อง) มาได้สักพัก และซื้อพรินต์มาเก็บไว้หลายชิ้นแล้ว พอรู้ว่า key visual ของ Bangkok Illustration Fair 2026 ปีนี้เป็นฝีมือของ Praefueng ก็เลยอยากเขียนถึงแยกออกมาอีกเรื่อง
ใครไปงานที่ centralwOrld PULSE ช่วง 22 ถึง 25 ตุลาคมนี้คงเห็นกันมาแล้ว ทั้งดวงตาคู่ใหญ่บนป้าย ผู้หญิงผมดำที่นอนราบอยู่กับพื้นโดยมีดินสอปักหัว และคนตัวเล็กๆ ที่เดินถือกระดาษอยู่ในบูทที่พับไปพับมาเหมือนเขาวงกต

Key visual ที่ดูออกว่าใครวาด
key visual ของเทศกาลทำงานหลายอย่างในภาพเดียว ทั้งบอกวันที่ สถานที่ ใส่โลโก้ผู้สนับสนุน และเป็นตัวแทนของนักวาดอีกหลายร้อยคนในงาน หลายครั้งงานแบบนี้เลยออกมากลางๆ จนดูไม่ออกว่าใครวาด
ของปีนี้ไม่เป็นแบบนั้น เส้นดำหนาเท่ากันทั้งภาพ สีน้ำเงิน ส้ม เหลือง และสีผิวที่ลงเป็นสีเรียบไม่ไล่เฉด ขนตาที่ขีดเป็นเส้นสั้นๆ ทีละเส้น ทั้งหมดเป็นลายมือเดียวกับงานส่วนตัวของ Praefueng คนที่เคยเห็นงานมาก่อนน่าจะจำได้ตั้งแต่ป้ายแรก
อีกอย่างที่เราชอบคือในภาพไม่ได้มีแค่ "งานศิลปะ" แต่มีคนที่กำลังดูงานด้วย คนเดินถือกระดาษหาบูท ปากที่มีกล่องคำพูดว่างเปล่า ดวงตาที่เหลือบมองอะไรบางอย่าง และคนที่ล้มลงนอนหมดแรง ซึ่งก็ใกล้กับคนที่เดินงานนี้มาทั้งวันอยู่เหมือนกัน


ดวงตาที่อยู่ในงานแทบทุกชิ้น
ถ้าเปิดเว็บ praefueng.work หรือ IG ของ Praefueng จะเห็นว่าดวงตาเป็นสิ่งที่กลับมาบ่อยที่สุด รูปโปรไฟล์ก็เป็นตาสีน้ำเงินข้างเดียว
ใน Sushi 02 (2023) ตาข้างหนึ่งจ้องจานซูชิที่วิ่งผ่านบนสายพาน แบ่งเป็นสามช่องต่อกันเหมือนการ์ตูนที่ตัดมาแค่ตอนรอจังหวะหยิบ ส่วน Go With The Riverflow เอาตา คิ้ว และหยดน้ำมาวางสลับในช่องสี่เหลี่ยม จนกลายเป็นหน้าคนที่ประกอบไม่ครบ


งานหลายชิ้นวางเป็นช่องแบบการ์ตูน แบ่งภาพเป็นสองหรือสามช่องแล้วให้เรื่องเล็กๆ ค่อยๆ เปลี่ยนไป อย่าง Anti-Gravity Hair (2023) ที่ผมค่อยๆ ลอยขึ้นจนชี้ฟ้า หรือ Washing Sandwich (2026) ที่แซนด์วิชถูกเอาไปล้างในซิงก์ ไม่มีคำพูดสักคำ แต่ดูแล้วขำ


ความฝันแปลกๆ ที่จดเก็บไว้
ซีน Intrusive Daymares and Dream Snippets (2025) เป็นงานที่เราชอบมาก Praefueng เขียนไว้ว่าเป็นที่รวมความฝันแปลกๆ ฝันร้ายตอนกลางวัน และความคิดหลุดๆ ที่โผล่ขึ้นมาในหัว แต่ละหน้ามีประโยคสั้นๆ คู่กับภาพขาวดำ ปกพิมพ์สองสี ส้มกับน้ำเงิน


งานช่วงหลังอย่าง The Piano Keys Chamber (2025) และ Pinch Zooming the Universe (2025) ก็ยังอยู่ในโลกเดียวกัน คนตัวเล็กยืนอยู่ระหว่างคีย์เปียโนที่สูงเท่าผนังห้อง กับนิ้วที่ถ่างขยายดาวเคราะห์เหมือนซูมรูปในมือถือ จนเจอดวงตาซ่อนอยู่บนผิวดาว


งานปกหนังสือและงานลูกค้า
นอกจากงานส่วนตัว Praefueng ยังวาดภาพปกนิยายแปล ทั้ง The Dead Romantics และ The Seven Year Slip ของ Ashley Poston ฉบับ Salmon Books และ Not Quite Dead Yet ของ Holly Jackson ฉบับ Biblio ปกเหล่านี้ได้รับคัดเลือกเข้า 100ABCD (100 Annual Book and Cover Design) ปี 2025 และ 2026 นอกจากนี้ยังทำถุงช้อปปิ้งให้ Jackroad and Betty และปีนี้มีนิทรรศการ Inexistence and Dream Occurrences ที่ Monochrome กรุงเทพฯ

สำหรับเรา งานของ Praefueng เป็นงานที่ซื้อมาแล้วอยู่ด้วยได้นาน มันไม่ได้สวยแบบภาพตกแต่งห้อง แต่มีเรื่องเล็กๆ ซ่อนอยู่ให้กลับไปดูอีกรอบ และแต่ละรอบก็มักเจอรายละเอียดที่รอบก่อนมองข้ามไป
Praefueng ออกบูทที่ BKKIF 2026 บูท C18 ถึงวันที่ 25 ตุลาคม 2569 ส่วนพรินต์และซีนสั่งซื้อได้ทาง DM ใน Instagram และอีเมลที่แจ้งไว้ในเว็บ
ข้อมูลและภาพผลงาน: praefueng.work · Instagram @praefueng.comp · ภาพ key visual: Bangkok Illustration Fair
ของในเว็บที่คุยกับเรื่องนี้

Inspo Gone Vision Cap Blue หมวกแก๊ปสีน้ำเงินของ Portjolio รุ่น Vision ชื่อรุ่นว่าด้วยการมอง เข้ากับเรื่องของนักวาดที่วาดดวงตาไว้ทุกที่
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด


