คำสั้นกับคำยาวอยู่คนละบรรทัด แต่กินพื้นที่ได้เต็มพอกัน นี่คือโจทย์เล็ก ๆ ที่ NC HEADLINE ของ Newspaper Club หยิบมาทำจริง แทนที่จะยอมให้พาดหัวเหลือช่องว่างตามความยาวคำ ฟอนต์ชุดนี้เปิดให้ปรับความกว้างและน้ำหนัก เพื่อจัดแต่ละบรรทัดให้ได้จังหวะที่ต้องการ อ่านเป็นข้อความก็ได้ มองเป็นก้อนกราฟิกก็ชัดดี
Newspaper Club เป็นบริการทำหนังสือพิมพ์ที่เริ่มในปี 2010 รับงานตั้งแต่นิตยสารทำเอง แฟ้มผลงาน ไปจนถึงประกาศงานแต่ง พอพื้นที่สื่อสารของแบรนด์ขยายจากหน้ากระดาษไปถึงเว็บไซต์ วิดีโอ และป้ายโฆษณา ตัวอักษรที่ใช้ประจำก็ต้องขยับตาม โจทย์จึงตกมาถึง abcD8 โรงหล่อฟอนต์ของสตูดิโอ D8 ซึ่งทำงานกับแบรนด์นี้อยู่แล้ว
เอาความกว้างมาจัดจังหวะ
ทีมเลือกทำเป็น variable font ที่ปรับได้ทั้งน้ำหนักและความกว้าง ลองนึกถึงพาดหัวสามบรรทัดที่จำนวนตัวอักษรไม่เท่ากัน ถ้าใช้ขนาดเดียวกันทั้งหมด ขอบข้อความอาจสั้นยาวสลับกัน แต่เมื่อเปลี่ยนความกว้างของตัวอักษรได้ เราก็มีทางเลือกเพิ่มในการจัดให้คำแต่ละชุดใช้พื้นที่ตามที่ต้องการ โดยยังอยู่ในฟอนต์ตระกูลเดียวกัน
สำหรับเรา จุดนี้ทำให้เรื่องฟอนต์ใกล้กับการจัดหน้ามากขึ้น คนออกแบบไม่ได้เลือกแค่ว่าจะใช้ตัวหนาหรือบาง แต่ต้องตัดสินใจด้วยว่าบรรทัดไหนควรแน่น บรรทัดไหนควรผ่อน และจะให้สายตาคนอ่านหยุดตรงไหน ความยืดหยุ่นช่วยเพิ่มทางเลือก ส่วนจะอ่านแล้วรู้เรื่องไหม ยังเป็นงานของคนจัดอยู่ดี
ข้อจำกัดที่ทีมเก็บไว้คือตัวอักษรละตินเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด ฟอนต์จึงประกาศหน้าที่ของตัวเองชัดว่าใช้กับพาดหัว ไม่ได้พยายามรับทุกบทบาทในหน้าเดียว ถ้าจะเอาวิธีคิดนี้มาลองกับโปสเตอร์ของเรา สิ่งที่น่าลองก่อนคือข้อความสั้น ๆ ที่แบ่งบรรทัดได้ แล้วค่อยดูว่าความกว้างแต่ละช่วงเปลี่ยนอารมณ์การอ่านแค่ไหน
มาสคอตก็มีส่วนในรูปตัวอักษร
แหล่งอ้างอิงของทีมมีทั้งหนังสือพิมพ์เก่าและโปสเตอร์การแสดง โดยไปดูงานในคลัง St Bride Foundation ที่ลอนดอนด้วย แต่รายละเอียดอีกอย่างมาจากของที่แบรนด์มีอยู่แล้ว นั่นคือ Russell มาสคอตประจำ Newspaper Club ซึ่ง abcD8 อธิบายว่ามีเส้นโค้งเรียบง่ายต่อเนื่องอยู่ร่วมกับส่วนที่คมกว่า
การยืมลักษณะเส้นจากมาสคอตมาเป็นส่วนหนึ่งของฟอนต์ ทำให้เราเห็นว่าภาพประกอบกับตัวหนังสือคุยกันได้ตั้งแต่ตอนออกแบบ ไม่จำเป็นต้องรอให้ทั้งสองอย่างเสร็จแล้วค่อยจับมาวางข้างกัน ตัวอักษรจึงมีเหตุผลที่จะดูเป็นสมาชิกของแบรนด์เดียวกัน แม้ในพื้นที่ที่ไม่ได้วางตัวมาสคอตไว้เลย
มุมนี้ต่อกับเรื่องของ Hunter Harvey ที่ใช้ฟอนต์เป็นคนพูดในภาพวาด ได้พอดี เรารับรู้น้ำเสียงจากหน้าตาของคำตั้งแต่ยังอ่านไม่ครบประโยค สำหรับงานแบรนด์ น้ำเสียงนั้นยิ่งต้องอยู่ต่อได้เมื่อข้อความเปลี่ยนไปทุกวัน
พิมพ์ให้เห็นว่ามันทำอะไรได้
Newspaper Club ให้ Euan Gallacher จาก D8 ออกแบบสิ่งพิมพ์ตัวอย่างฟอนต์ แล้วพิมพ์ด้วยบริการแท็บลอยด์ดิจิทัลของตัวเอง ภายในทดลองทั้งตัวแคบ ตัวกว้าง และเครื่องหมายแอมเพอร์แซนด์ขนาดใหญ่ที่ทำเป็นโปสเตอร์กางออกได้ เรื่องของฟอนต์จึงกลับมาอยู่บนสินค้าที่แบรนด์ทำจริง คนจับกระดาษสามารถดูทั้งตัวอักษรและงานพิมพ์ไปพร้อมกัน
ฟอนต์นี้เป็นงานสั่งทำเฉพาะ Newspaper Club จึงไม่ได้เปิดให้เราโหลดไปใช้กับงานของตัวเอง สิ่งที่หยิบไปคิดต่อได้คือวิธีตั้งโจทย์ ถ้าแบรนด์ต้องเขียนคำใหม่ลงพื้นที่เดิมซ้ำ ๆ การออกแบบให้ตัวอักษรปรับเข้ากับพื้นที่ได้ตั้งแต่แรก อาจมีประโยชน์กว่าการหาฟอนต์ตัวใหม่ทุกครั้งที่พาดหัวเดิมจัดไม่ลง
บางทีพื้นที่ว่างท้ายบรรทัดก็เป็นสิ่งที่เราอยากเก็บไว้ บางทีก็อยากให้คำกินพื้นที่จนเต็ม การมีฟอนต์ที่เปิดให้ตัดสินใจเรื่องนี้เอง ทำให้พาดหัวเดิมยังมีหน้าตาอื่นให้ลองได้อีก
ดูงานออกแบบและกรณีศึกษาได้ที่ abcD8
อ้างอิง: เบื้องหลัง NC HEADLINE จาก Newspaper Club และ บทสัมภาษณ์ทีมงานใน Creative Boom
Photo credit: abcD8 · Newspaper Club · ภาพสินค้าจากร้าน Portjolio
พื้นที่อีกแบบสำหรับงานกราฟิก
Inspo Gone Creativity Tee เป็นอีกพื้นที่ให้มองงานกราฟิกเมื่อเปลี่ยนจากหน้ากระดาษมาอยู่บนเสื้อที่เราใส่ออกไปข้างนอก
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
