ถ้ายืนอยู่บนพื้น จะไม่มีทางเห็นว่ามันคือรูปอะไร สิ่งที่เห็นคือแถบสีขาวและดำพาดผ่านหลังคาโรงงาน กว่าภาพจะประกอบกันได้ต้องขึ้นไปอยู่สูงกว่านั้น หรือไม่ก็ต้องดูจากดาวเทียม
Ella และ Pitr ทำงานแบบนี้มาตั้งแต่ปี 2007 พวกเขาเป็นคู่ชีวิตจากเมืองแซงเตเตียน ทางตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส และเลือกวาดคนตัวใหญ่มากจนต้องนอนขดอยู่ในพื้นที่ที่มี
ยักษ์ที่นอนหลับ
ซีรีส์ที่ทำให้คนรู้จักพวกเขาชื่อ Sleeping Giants เป็นภาพคนตัวมหึมาที่กำลังนอน กำลังหัวเราะ หรือกำลังนั่งเงียบๆ ร่างของพวกเขาไม่ได้ถูกวาดให้ตรงกรอบ แต่ถูกดัดให้โค้งไปตามน้ำพุ เลี้ยวเข้ามุมลานจอดรถ และพับขาให้พอดีกับขอบสนาม
วิธีวาดแบบนี้ทำให้ตัวสถานที่กลายเป็นข้อจำกัดของภาพ ไม่ใช่แค่พื้นรองรับ ถ้าลานกว้างไม่พอ ยักษ์ก็ต้องงอตัวมากขึ้น ซึ่งบังเอิญทำให้ท่าทางดูเหมือนคนที่นอนในที่แคบจริงๆ
ตัวละครของพวกเขามักเป็นคนที่เมืองมองข้าม ผู้ลี้ภัย คนแก่ คนที่ไม่ได้ถูกวาดไว้บนกำแพงเมืองบ่อยนัก การขยายคนเหล่านี้ให้ใหญ่จนเห็นจากฟ้าจึงเป็นการเลือกที่มีน้ำหนัก
Lilith and Olaf บนหลังคาที่นอร์เวย์
เดือนกันยายน 2015 ทั้งคู่ไปที่เมืองเคลป ประเทศนอร์เวย์ ในงาน Nuart แล้ววาดภาพบนหลังคาของบริษัทก่อสร้าง Block Berge Bygg พื้นที่รวมกว่าสองหมื่นหนึ่งพันตารางเมตร ซึ่งตอนนั้นถือเป็นภาพวาดกลางแจ้งที่ใหญ่ที่สุดในโลก
งานเสร็จภายในสี่วัน โดยมีทีมอาสาสมัครช่วย หลายคนเป็นพนักงานของบริษัทเจ้าของหลังคานั่นเอง
ภาพนั้นชื่อ Lilith and Olaf ผู้หญิงที่นอนอยู่คือลิลิธ ตัวละครที่บางตำนานเล่าว่าเป็นภรรยาคนแรกของอาดัม ผู้ปฏิเสธที่จะยอมและเลือกเดินออกมา ส่วนโอลาฟคือกษัตริย์นอร์เวย์ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบ ซึ่งว่ากันว่าเกิดไม่ไกลจากหลังคาหลังนั้น เขาถูกวาดไว้ตัวเล็กจิ๋วข้างๆ เธอ
การจัดขนาดแบบนี้คือคำพูดทั้งประโยค โดยไม่ต้องเขียนอะไรลงไปเลย
เส้นที่ดูเหมือนเด็กวาด แต่ไม่ได้ง่าย
ลายเส้นของทั้งคู่เรียบมาก ตาเป็นวงกลม จมูกเป็นเส้นเดียว ปากเป็นเส้นโค้ง ใครดูผ่านๆ อาจคิดว่าวาดง่าย ทั้งที่จริงการควบคุมสัดส่วนใบหน้าให้ถูกต้องบนพื้นที่ขนาดสนามฟุตบอลคืองานคนละเรื่องกับการวาดบนกระดาษ
ความเรียบตรงนี้ยังทำให้ภาพอ่านได้จากระยะไกลมาก ซึ่งจำเป็น เพราะคนดูส่วนใหญ่จะเห็นงานผ่านภาพถ่ายทางอากาศ ไม่ใช่ด้วยตาเปล่า
วิธีคิดเรื่องความเรียบที่ไม่เท่ากับความง่ายนี้ใกล้กับที่เราเคยเขียนถึงตอน Nabilah Nordin จงใจลืมวิธีทำให้ถูกเพื่อให้วัสดุพูดเอง คือทั้งคู่เลือกภาษาที่ดูไร้เดียงสาเพื่อให้เนื้อหาเดินเข้าหาคนได้เร็วขึ้น
งานที่รู้อยู่แล้วว่าจะหายไป
ภาพบนพื้นและบนหลังคาไม่มีทางอยู่ได้นาน ฝนชะ รถทับ หญ้าโต หรือเจ้าของอาคารทาสีทับ ทั้งคู่รู้เรื่องนี้ตั้งแต่ก่อนเริ่มวาด และดูจะไม่ได้ทุกข์กับมัน
ตอนนี้พวกเขากำลังเตรียมนิทรรศการชื่อ Points de Suspension ที่ Galerie Jonathan Roze เมืองแรน ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นการย้ายงานกลับเข้าห้องสี่เหลี่ยมที่ควบคุมได้ หลังจากใช้เวลาหลายปีอยู่กับพื้นที่ที่ควบคุมไม่ได้เลย
สิ่งที่ค้างอยู่คือคำถามว่าเราวัดขนาดของงานศิลปะจากอะไร จากตารางเมตรที่มันกิน หรือจากระยะที่ต้องถอยออกมาถึงจะเห็นมันทั้งภาพ
ช่องทางศิลปิน: ellapitr.com · Instagram @ellapitr
อ้างอิง: Colossal, Nuart, Galerie Jonathan Roze
Photo credit: Ella & Pitr, shared with permission via Colossal
ชวนดูของในเว็บ
สติกเกอร์ Portcha Set 1 ภาพที่ตั้งใจให้ไปติดอยู่ข้างนอกบ้าง เหมือนงานบนถนนที่ไม่ได้ตั้งใจอยู่ถาวร
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด