ในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งที่เกาหลี หมาปั๊กตัวหนึ่งเดินมาดมเฟิร์นกระถางบนโต๊ะกระจก ครู่เดียวก็หมดความสนใจ แล้วเดินจากไป
มันคงรู้ก่อนใคร ต้นนี้ไม่มีกลิ่นดิน ไม่มีความชื้นของใบไม้ ใบเฟิร์นสีเขียวเข้มที่ทอดโค้งลงมาทั้งพวงคือผ้าขนหนู ก้านสีม่วงคือเชือกหุ้มผ้า ส่วนดินในกระถางคือไหมพรมสีดำที่ถักไว้แน่น
สโมสรของ B สองคน
CLUB BB เป็นสตูดิโอเล็กๆ ของคนทำงานสองคนที่เรียกตัวเองสั้นๆ ว่า B กับ B คนหนึ่งแทนตัวด้วยรูปแว่นกันแดด อีกคนเป็นแว่นหนาของเด็กเรียน ไม่บอกชื่อจริง ไม่เล่าประวัติ มีแต่ประโยคแนะนำตัวที่แปลได้ประมาณว่า ทำในสิ่งที่อยากทำ และขอให้รอดูได้เลย ทั้งของแปลกและของน่ารัก
คำขวัญของพวกเขาสั้นกว่านั้นอีก 이상하지만 좋아 แปลกแต่ชอบ
งานทุกชิ้นเย็บด้วยมือ ขายเป็นรอบเล็กๆ ผ่านหน้าร้านออนไลน์ในเกาหลี หมดแล้วก็ต้องรอรอบถัดไป และทุกต้นจะมีป้ายริบบิ้นสีขาวปักชื่อ CLUB BB เย็บติดไว้ เหมือนป้ายแบรนด์บนเสื้อผ้ามากกว่าป้ายชื่อพันธุ์ไม้
สวนที่เย็บด้วยมือ
ในบรรดาผ้าทั้งหมดที่หยิบมาใช้ได้ ผ้าขนหนูอาจเป็นวัสดุที่บ้านที่สุด มันคือผิวสัมผัสของผ้าเช็ดตัวหลังอาบน้ำ ของเสื้อคลุมตัวเก่า ของสิ่งที่ร่างกายจำได้โดยไม่ต้องมอง
พอผิวสัมผัสแบบนั้นถูกเปลี่ยนมาเป็นใบเฟิร์นหรือหนามกระบองเพชร ของที่ควรบอบบางก็เลยหนานุ่ม ของที่ควรแหลมกลายเป็นขนฟู รูปทรงยังเป็นต้นไม้ที่เราจำได้ แต่ความรู้สึกเมื่อมองไม่ใช่แบบเดิมอีกแล้ว
รายละเอียดถูกคิดเป็นระบบเดียวกับสวนจริง กระถางดินเผาเป็นของจริง ดินเป็นผ้าขนปุยสีดำบ้างส้มบ้าง บางใบเป็นกระถางผ้าทั้งใบ ลายทางบ้าง ลายม้าลายบ้าง วางบนจานรองลายวัว ส่วนพันธุ์ไม้ก็ไล่ครบแบบสวนหลังบ้าน เดซี่ ทานตะวัน ไวโอเล็ต เฟิร์น กระบองเพชร ไปจนถึงไม้เลื้อยอย่างสร้อยไข่มุกที่ห้อยเป็นเม็ดๆ ลงมาจากขอบกระถาง
ต้นที่โลกจริงไม่มี
แต่ต้นที่เล่าความเป็น CLUB BB ได้ดีที่สุด อาจเป็นต้นที่หาไม่ได้ในสวนไหนเลย ใบยาวสีดำสนิททั้งต้น ก้านสีเขียวเข้ม ปักอยู่ในดินผ้าสีส้มจัด ในกระถางลายม้าลาย
พอไปอยู่ในบ้านจริง ต้นสีดำต้นนี้กลับเข้ากับมุมห้องได้อย่างประหลาด ข้างกระถางมีฟิกเกอร์ก็อตซิลล่ายืนเฝ้า ด้านหลังเป็นโปสเตอร์เก่ากับโคมไฟสีส้มยุคเจ็ดศูนย์ ทุกอย่างเหมือนไม่ควรอยู่ด้วยกัน แต่ก็อยู่
บนชั้นวางในสตูดิโอ สวนทั้งสวนถูกจัดเรียงเหมือนร้านต้นไม้ย่อส่วน บางดอกมีใบหน้าเล็กๆ ซ่อนอยู่กลางกลีบ บางต้นงอกออกมาจากกระป๋องข้าวโพดหวาน และท่ามกลางต้นผ้าทั้งหมด มีไม้กระถางจริงแทรกอยู่หนึ่งต้น เขียวพอกันจนต้องมองสองรอบ
ต้นไม้ของ CLUB BB รดน้ำไม่ได้ ไม่โต และไม่มีวันเหี่ยว มันไม่ได้มาแทนที่ต้นจริง แค่ยืนอยู่ข้างกันอย่างของอีกประเภทหนึ่ง ของที่ทำให้คำว่า แปลกแต่ชอบ ไม่ต้องการคำแปลเพิ่มอีกสักคำ
