คนเดินผ่านติดอยู่บนผิวสีทองพร้อมกับตึกและต้นไม้ในภาพเดียวกัน auruBOROS ของ Plastique Fantastique ทำให้เราเห็นตัวเองบนประติมากรรม แต่จะหามุมที่มีแค่เราคนเดียวก็ยากหน่อย ผิวโค้งรับสิ่งรอบข้างเข้ามาหมด งานจึงมีทั้งรูปทรงที่ศิลปินกำหนด และภาพของเมืองที่ไม่มีใครจัดให้เรียบร้อยก่อนถ่าย

Marco Canevacci และ Yena Young คู่ศิลปินของ Plastique Fantastique วางขดสีทองสองขดให้เกี่ยวพันกันบริเวณ The Standard และสวนลอยฟ้า High Line ในนิวยอร์ก งานมีขนาด 30 × 10 × 10 เมตร เปิดให้ชมวันที่ 10 ถึง 20 กันยายน 2026 ใครเดินผ่านก็เดินรอบและลอดใต้งานได้ ขนาดของมันทำให้การดูต้องใช้ทั้งสายตาและขาของเรา
นี่คือผลงานที่ Bvlgari ว่าจ้างในชุด Serpenti Infinito และเป็นการว่าจ้างงานศิลปะสาธารณะครั้งแรกของแบรนด์ในสหรัฐฯ ศิลปินระบุชัดว่าโครงการนี้เป็นงานอิสระ ไม่ได้อยู่ในโครงการ High Line Art ข้อนี้ช่วยให้เราแยกได้ว่าใครเป็นผู้ริเริ่ม และพื้นที่ที่เห็นในภาพมีบทบาทอะไร
ดูเหมือนหนัก แต่ลมเป็นคนค้ำไว้
ระยะไกล สีทองกับขนาดมหึมาทำให้เราเผลอคิดถึงน้ำหนักของโลหะ พอรู้วัสดุ ความเข้าใจก็เปลี่ยน งานใช้แผ่น TPU ผิวกระจกสีทองกับพัดลม อากาศข้างในเป็นตัวรักษารูปทรง ความแข็งแรงที่ตาเห็นจึงต้องพึ่งสิ่งที่มองไม่เห็นอยู่ตลอดเวลา

ความต่างระหว่างสิ่งที่เห็นกับสิ่งที่ใช้สร้าง ทำให้งานชิ้นนี้ไปไกลกว่าการขยายเครื่องประดับให้ใหญ่ สีทองยังพาเราคิดถึงของมีค่าได้อยู่ แต่ความถาวรที่เรามักผูกกับมันกลับถูกถอดออก นี่เป็นงานชั่วคราวที่ต้องอาศัยลม และมีวันที่ต้องเก็บลงตั้งแต่แรก
ชื่อ auruBOROS รวมคำว่า aurum ซึ่งแปลว่าทองในภาษาละติน กับ ouroboros ภาพงูกินหางตัวเอง ศิลปินเลือกเปิดวงที่เคยปิด แล้วปล่อยรูปทรงให้แทรกเข้าไปในสถาปัตยกรรม เราจึงไม่ได้ดูวงกลมโดด ๆ บนฐาน แต่ดูว่าส่วนโค้งไปเจอกับทางเดิน อาคาร และระดับความสูงที่ต่างกันอย่างไร

เมืองไม่ได้เป็นแค่ฉากหลัง
ผิวกระจกทำให้ตึก ต้นไม้ ท้องฟ้า และคนแปลกหน้ากลายเป็นส่วนของภาพบนงาน แสงแดด สภาพอากาศ และเวลาเปลี่ยนภาพนั้นได้ โดยไม่ต้องเปลี่ยนรูปทรงหลัก เราอาจจำขดสีทองได้จากภาพเดียว แต่ภาพเดียวนั้นเก็บทุกสิ่งที่คนอีกคนเห็นในเวลาถัดไปไม่ได้
ตรงนี้เป็นจุดที่ผมอยากดูนานกว่าตัวสัญลักษณ์งู งานจากแบรนด์มักทำให้เราเห็นรูปที่อยากให้จำอย่างชัดเจน แต่พื้นผิวของชิ้นนี้ยอมให้สิ่งที่แบรนด์ควบคุมไม่ได้เข้ามาด้วย คนที่ไม่ได้แต่งตัวมาถ่ายรูป กิ่งไม้ หรือด้านข้างของตึก ล้วนมีสิทธิ์ปรากฏอยู่บนผิวเดียวกัน

มองต่อจาก SUN ของ YOSHIROTTEN ที่ให้แสงในห้องเปลี่ยนภาพบนวัสดุ งานนี้ก็ทำให้สภาพแวดล้อมมีส่วนกำหนดภาพที่เราเห็น เพียงแต่พอออกมาอยู่กลางเมือง สิ่งที่เข้ามาร่วมสร้างภาพเพิ่มขึ้นอีกมาก เราเลือกเวลาเดินมาได้ แต่เลือกคนที่จะเดินสวนทั้งหมดไม่ได้
แน่นอนว่าประติมากรรมสีทองขนาดนี้ยังเป็นภาพจำให้แบรนด์ได้ดี การมีคนถ่ายรูปจำนวนหนึ่งไม่ได้พิสูจน์ว่าพื้นที่กลายเป็นของทุกคนทันที แต่ในมุมการออกแบบ การเปิดให้คนลอดใต้และเดินรอบทำให้เรามีทางสัมพันธ์กับงานมากกว่าการยืนมองตรงจุดเดียว รูปทรงกลายเป็นสิ่งที่ต้องเดินไปทำความเข้าใจ

ตอนนี้ช่วงจัดแสดงจบไปแล้ว สิ่งที่เหลือให้เราดูคือภาพและคำอธิบายของงาน ส่วนคนที่เคยเดินลอดขดสีทองอาจจำระยะเหนือหัว หรือจำคนที่ยืนอยู่ข้างกันได้ด้วย ทางเดินเส้นเดิมหลังเก็บงานออกคงมีพื้นที่เท่าเดิม แต่ในความจำของแต่ละคน อาจมีบางส่วนยังไม่ว่างเสียทีเดียว
ติดตามผลงานของคู่ศิลปินได้ที่ Plastique Fantastique
อ้างอิง: รายละเอียดผลงานจาก Plastique Fantastique และ รายงานโครงการ Serpenti Infinito จาก Panorama POP
Photo credit: Swan Park, Marco Canevacci และ Lavinia Freitas / Plastique Fantastique
จากรูปทรงกลางเมืองมาถึงของที่สวมได้

แหวน Daydream พาความคิดเรื่องเครื่องประดับกลับมาที่ขนาดใกล้ตัว หลังจากมองสัญลักษณ์จากโลกจิวเวลรีขยายออกไปอยู่กลางเมือง
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด


