Spotlight

PEEL วัสดุที่ทำจากเปลือกสละและลิ้นจี่

25 มิ.ย. 2569

PEEL คือวัสดุคล้ายหนังที่ทำจากเปลือกสละและลิ้นจี่เหลือทิ้ง เย็บมือทีละชิ้น เก็บผิวเกล็ดและสีจริงของผลไม้ไว้ ไม่กลบให้เหมือนหนังสัตว์

SAYPE กับภาพวาดบนหญ้าที่ตั้งใจให้ลบเลือน

25 มิ.ย. 2569

SAYPE วาดภาพขนาดยักษ์ลงบนสนามหญ้าด้วยสีย่อยสลายได้ ภาพวาดบนหญ้าในซีรีส์ Beyond Walls ที่ค่อยจางหายไปกับการตัดหญ้าและสายฝน

AURUM Stage of Soul เมื่อเครื่องแต่งกายเล่าเรื่องความทรงจำและตัวตนกลางเยาวราช

24 มิ.ย. 2569

AURUM เปิดนิทรรศการ Stage of Soul คอลเลกชัน AW26 แนว costume art ที่ Atelier 9 เยาวราช ว่าด้วยความทรงจำ ตัวตน และการตีความวัฒนธรรมไทยร่วมสมัย

Sour Soda Studio โลกสีหวานที่กำลังพังลงอย่างเงียบๆ

24 มิ.ย. 2569

Sour Soda Studio นักวาดภาพประกอบนิรนามที่ใช้สีสันสดใสเล่าเรื่องวิกฤตสิ่งแวดล้อม และการที่มนุษย์ค่อยๆ สูญเสียการควบคุมธรรมชาติ

Yuki Nishimoto ศิลปินหมึกดำที่เชื่อในเส้นเดียวที่ย้อนกลับไม่ได้

23 มิ.ย. 2569

Yuki Nishimoto ศิลปินหมึกดำชาวญี่ปุ่นผู้วาดมังกรและซามูไรด้วยพู่กันเส้นเดียว เชื่อในจังหวะที่เกิดครั้งเดียวแล้วย้อนแก้ไม่ได้

ยานาเสะ ทากาชิ นักวาดผู้สร้างฮีโร่ที่ยอมพร่องตัวเองให้คนหิว

22 มิ.ย. 2569

ยานาเสะ ทากาชิ นักวาดผู้ให้กำเนิดอันปังแมน กับนิทรรศการใหญ่ครั้งแรกที่รวมต้นฉบับราวสองร้อยชิ้น และความคิดเรื่องฮีโร่ที่ยอมเสียเพื่อให้

Diana Beltrán Herrera เมื่อกระดาษแผ่นเดียวกลายเป็นนก ผีเสื้อ และทั้งโลกใต้ทะเล

21 มิ.ย. 2569

Diana Beltrán Herrera ศิลปินโคลอมเบียในบริสตอล ผู้สร้างประติมากรรมกระดาษเหมือนจริง ตั้งแต่นกหลายร้อยสายพันธุ์ไปจนถึงงานคอมมิชชันร่วมสมัย

ของดีในร้าน Portjolio ลูกไม้ถักมือ กระเป๋าผ้า PDM และโปสต์การ์ดจากนักวาด

21 มิ.ย. 2569

ของดีในร้าน Portjolio ที่มาจากคนทำจริง ลูกไม้ถัก tatting จาก nesseesi กระเป๋าผ้า PDM และโปสต์การ์ด Daily Eyes จาก perthsirin

Global Convenience ร้านสะดวกซื้อลอยน้ำกลางอ่าวโทรอนโตที่มองได้แต่เข้าไม่ถึง

21 มิ.ย. 2569

Global Convenience ร้านสะดวกซื้อลอยน้ำกลางอ่าวโทรอนโต โดย Trevor Wheatley และ Cosmo Dean งานศิลปะสาธารณะที่พูดเรื่องการมาถึงและพิธีกรรมประจำวัน

Charles Munka ศิลปินที่เก็บรอยขีดทดลองปากกาของคนแปลกหน้ามาทำเป็นภาพ

20 มิ.ย. 2569

Charles Munka ศิลปินฝรั่งเศสบนเกาะซาโดะ เก็บกระดาษทดลองเขียนปากกาจากร้านเครื่องเขียนทั่วโลก แล้วประกอบรอยขีดของคนแปลกหน้าขึ้นใหม่เป็นภาพ

Yusuke Shigeta เมื่อพิกเซลถูกฝังลงในหินจนกลายเป็นเวลา

19 มิ.ย. 2569

Yusuke Shigeta ศิลปินสื่อชาวญี่ปุ่นผู้ฝังภาพพิกเซลลงบนหิน กับนิทรรศการเดี่ยว Continuous and Discontinuous of Migiwa ที่ Otherwise Gallery

Yuko Shimizu เส้นหมึกที่เริ่มต้นเมื่ออายุสามสิบ

17 มิ.ย. 2569

Yuko Shimizu นักวาดภาพประกอบชาวญี่ปุ่นในนิวยอร์ก ผู้เริ่มอาชีพวาดเมื่ออายุสามสิบ กับเส้นหมึกและแปรงที่ผสานภาพแบบเอโดะเข้ากับโลกร่วมสมัย

Mariko Mori เมื่อเทคโนโลยีกลายเป็นทางผ่านไปหาสิ่งที่มองไม่เห็น

16 มิ.ย. 2569

Mariko Mori ใช้อะลูมิเนียม แสงไดโครอิก และหินศักดิ์สิทธิ์ยุคโจมง เปลี่ยนเทคโนโลยีให้เป็นทางผ่านไปหาสิ่งที่มองไม่เห็น

ดีไซน์ที่เริ่มต้นจากร่างกาย Design and Disability ที่ V&A Dundee

14 มิ.ย. 2569

ถ้าดีไซน์คือการแก้ปัญหา คนที่เผชิญปัญหาด้วยร่างกายของตัวเองทุกวันก็ควรเป็นคนที่มีสิทธิ์ออกแบบมากที่สุด นี่คือจุดยืนของ Design and Disability — นิทรรศการที่เพิ่งเปิดตัวที่ V&A Dundee เมื่อต้นเดือนมิถุนายนนี้ และได้รับการยกย่องจาก The Guardian ด้วยคะแนนเต็ม 5 ดาว ในฐานะ “โชว์ที่เปลี่ยนโลก ทะลุขีดจำกัด

Linda Merad เส้นที่ไม่เรียบบนหน้าจอของ Hermès

13 มิ.ย. 2569

มกราคมที่ผ่านมา ใครที่เปิดเว็บไซต์ Hermès ในช่วงสองสัปดาห์แรกของปี อาจสะดุดตากับสิ่งที่ต่างออกไป ภาพถ่ายสินค้าที่เคยขัดเงาจนแวววาวหายไป แทนที่ด้วยภาพวาดหมึกดำบนกระดาษ — นกปากยาวสวมผ้าพันคอลายตาราง ปลาหมึกยักษ์ใส่รองเท้าแปดคู่ ม้าน้ำว่ายผ่านโลกกลับหัวที่ท้องฟ้ากลายเป็นท้องทะเล เส้นทุกเส้นสั่นเล็กน้อย ไม่เรียบเนียน ไม่สมบูรณ์แบบ แต่นั่นคือสิ่งที่ Hermès ต้องการ เจ้าของมือที่วาดเส้นเหล่านั้นคือ Linda Merad

Bráulio Amado เส้นที่ไม่ได้ตั้งใจจะเรียบร้อย

12 มิ.ย. 2569

บนปกอัลบั้ม Kiss All The Time. Disco, Occasionally. ของ Harry Styles ไม่มีภาพวาดจัดจ้าน ไม่มีกราฟิกซ้อนทับ มีแค่ลูกดิสโก้บอลลอยอยู่กลางท้องฟ้าสีครึ้ม กับชายคนหนึ่งยืนเอามือปิดหน้า ตัวอักษรชื่ออัลบั้มถูกจัดวางเป็นวงกลม อ่านไม่ง่าย ต้องหยุดดูสักครู่ถึงจะถอดออกมาได้ว่ามันเขียนว่าอะไร คนออกแบบปกนั้นชื่อ Bráulio Amado

Tom Haugomat นักวาดที่ลบใบหน้าออก แล้วปล่อยให้แสงเล่าเรื่อง

11 มิ.ย. 2569

Tom Haugomat นักวาดภาพชาวฝรั่งเศสจากปารีสที่ลบใบหน้าตัวละครออกทั้งหมด แล้วปล่อยให้แสง สี และจังหวะเล่าเรื่องแทน

Barbara Hepworth เมื่อสีเป็นสิ่งที่ถูกยอมรับแต่ไม่เคยถูกเข้าใจ

10 มิ.ย. 2569

ปี 1943 ที่ Cornwall ขณะสงครามโลกครั้งที่สองยังไม่จบ Barbara Hepworth แกะสลักไม้ชิ้นหนึ่ง — รูปทรงรีกลวง ทาสีฟ้าอ่อนและแดงด้านใน แล้วขึงเส้นด้ายพาดผ่านช่องว่างตรงกลาง เส้นด้ายเหล่านั้นไม่ใช่การตกแต่ง เธอเคยบอกว่ามันคือ “แรงตึงระหว่างตัวฉันกับทะเล ลม และเนินเขา” สีฟ้าอ่อนนั้นมาจากท้องฟ้า Cornwall ปรากฏในงานเธอเป็นครั้งแรกในชิ้นนี้

Marcos Kueh เมื่อผ้าทอบอกเล่าเรื่องราวที่ตัวอักษรเอื้อมไม่ถึง

9 มิ.ย. 2569

บนผืนผ้าสีน้ำเงินสดขนาดเกือบสองเมตร มีรูปเทพเจ้าจีนนั่งอยู่ตรงกลาง สวมชุดคลุมยาว ดูคุ้นตาในแบบที่เคยเห็นตามศาลเจ้าหรือฉลากขนมไหว้ แต่ถ้ามองใกล้ขึ้นอีกนิด ลวดลายบนเสื้อของท่านไม่ใช่มังกรหรือดอกเบญจมาศ — มันคือโลโก้ Nike เครื่องหมายดอลลาร์ และไอคอนของ Instagram นี่คือผลงานของ Marcos Kueh ศิลปินจาก Sarawak ดินแดนบนเกาะ Borneo ฝั่งมาเลเซีย

Klára Hosnedlová เมื่อเส้นด้ายถักทอเวลาที่ไม่มีอยู่จริง

8 มิ.ย. 2569

เส้นใยจากโรงงานแห่งสุดท้าย เส้นใยป่านที่ถูกย้อมด้วยสีจากธรรมชาติ ห้อยลงจากเพดานของ White Cube Bermondsey ราวกับอวัยวะของสิ่งมีชีวิตที่เราไม่รู้จัก มันนุ่มและเบากว่าที่คิด — Hosnedlová ชอบเมื่อคนดูอยากเอื้อมมือไปสัมผัส แม้แกลเลอรีส่วนใหญ่จะไม่อนุญาต เส้นใยเหล่านี้มาจากโรงงานลินินแห่งสุดท้ายในสาธารณรัฐเช็ก ถักทอโดยช่างฝีมือในสตูดิโอที่สโลวีเนียซึ่งยังคงรักษาเทคนิคดั้งเดิมของภูมิภาคเอาไว้ Klára Hosnedlová ไม่ได้แค่เลือกวัสดุเพราะหน้าตา เธอเลือกเพราะมันมีที่มาที่หมายความถึงบางสิ่ง เข็มกับด้าย ในโลกที่ไม่ให้ค่า

Jump Jirakaweekul สัญลักษณ์โลหะจากกรุงเทพฯ ที่สร้าง Branding ให้โลก

7 มิ.ย. 2569

Jump Jirakaweekul นักออกแบบชาวไทยในนิวยอร์ก ผู้สร้างภาษาทางภาพจากลวดหนาม สัญลักษณ์โบราณ และเท็กซ์เจอร์โลหะ — จาก COLLINS สู่ Zora