ตัวเอียงมักโผล่มาแค่ไม่กี่คำในหนึ่งย่อหน้า พอเน้นข้อความเสร็จก็กลับไปยืนตรงเหมือนเดิม แต่ Loza ของ Anna Khorash ให้ตัวเอียงอยู่เต็มบรรทัดได้เลย เราจึงไม่ได้เห็นแค่คำที่ถูกเน้น เห็นไปถึงจังหวะของข้อความทั้งก้อนว่ามันจะโน้มไปทางไหน หนักแค่ไหน และยอมให้สายตาหยุดตรงไหนบ้าง
Loza เป็นผลงานของ Khorash Type ซึ่งหน้าเจ้าของระบุปีเปิดตัวไว้ที่ 2026 ส่วน Contemporary Type ระบุวันที่ 14 มิถุนายน 2026 ในชุดที่วางจำหน่ายมีสี่แบบ ได้แก่ Light Italic, Medium Italic, Black Italic และ Backslanted ชื่อสามตัวแรกบอกน้ำหนัก ส่วนตัวสุดท้ายบอกทิศทาง มันเอียงกลับไปอีกข้าง
ตัวเอียงไม่จำเป็นต้องรอตัวตรง
จุดตั้งต้นของ Anna คือการสำรวจโครงสร้างตัวเขียน บทบาทของตัวเอียงในข้อความ และความสัมพันธ์ระหว่างตัวเอียงกับตัวตรง ฟังดูเป็นคำถามในห้องเรียนออกแบบตัวอักษร แต่ผลที่ได้เอามาวางบนโปสเตอร์ได้ทันที ถ้าตัวเอียงมีรูปร่างและน้ำเสียงของตัวเองอยู่แล้ว ทำไมเราต้องเรียกมันมาใช้เฉพาะตอนอยากเน้นคำด้วย
คำอธิบายรุ่นปัจจุบันบน Contemporary Type ระบุว่าแต่ละแบบทำงานแยกกันได้ และใช้ร่วมกันได้ด้วย ตรงนี้ทำให้วิธีเลือกฟอนต์เปลี่ยนนิดหนึ่ง เราไม่ได้เริ่มจากตัวปกติแล้วค่อยกดเอียง แต่เริ่มจากเลือกเลยว่าข้อความควรพูดด้วยน้ำหนักไหน ทิศทางไหน ตัวบางกับตัวดำจึงมีหน้าที่ของมันเองตั้งแต่ต้น
ส่วน Backslanted ทำให้เราไม่ต้องถือว่าตัวเอียงจะไปทางขวาเสมอ ถ้าเอามาวางข้างตัวเอียงอีกทิศ คำสองคำก็มีท่าทางต่างกันโดยยังอยู่ในตระกูลเดียวกัน สำหรับเรา นี่เป็นจุดที่เอาไปลองกับชื่อเพลงหรือหัวข้อโปสเตอร์ได้สนุก เพราะยังไม่ทันเปลี่ยนสีหรือใส่ภาพ ทิศของคำก็เริ่มทำงานแล้ว
ร่องรอยจากตัวเขียนที่ยังอยู่ในไฟล์ฟอนต์
Anna อธิบายว่า Loza ผสมอิทธิพลจากแบบตัวอักษรในอดีตกับการฝึกเขียนอักษรด้วยมือ สิ่งที่เธอพูดถึงไม่ใช่แค่หน้าตาของตัวใดตัวหนึ่ง แต่รวมถึงพื้นผิวที่เกิดเมื่อเรียงตัวอักษรต่อกันเป็นข้อความ เราอาจอ่านคำเดียวแล้วรู้สึกแบบหนึ่ง พอวางหลายบรรทัด ความถี่ของเส้นและช่องว่างก็ทำให้รู้สึกอีกแบบ
งานนี้มีรากอยู่ในโครงการ TypeMedia ปี 2022 ด้วย ตอนนั้น Anna อธิบายชุดทดลองที่มีทั้งตัวสำหรับพาดหัวและตัวสำหรับเนื้อความ โดยกลุ่มพาดหัวเชื่อมกันผ่านโครงสร้างตัวเขียน เชิงตัวอักษรปลายแหลม และจังหวะขี้เล่น ข้อมูลนี้ช่วยให้เห็นว่าเธอทดลองอะไรมา แต่ไม่ควรเอาจำนวนแบบในงานเรียนมาแทนสี่แบบที่ขายอยู่ตอนนี้
การแยกสองช่วงนี้ออกจากกันทำให้เห็นงานออกแบบชัดขึ้นด้วย ฟอนต์หนึ่งชุดไม่ได้เดินจากภาพร่างไปเป็นไฟล์สำเร็จโดยไม่มีอะไรเปลี่ยน บางแนวคิดถูกเก็บไว้ บางส่วนอาจไม่ได้อยู่ในชุดที่ออกขาย สิ่งที่เราหยิบใช้จึงควรอ้างอิงจากรุ่นปัจจุบัน ส่วนงานเก่าเอาไว้ดูวิธีคิดของคนทำ
ลองให้คำรับหน้าที่เป็นภาพ
ถ้าจะลอง Loza กับงานสักชิ้น เราอยากเริ่มจากข้อความสั้นบนโปสเตอร์ก่อน ใช้ชื่อหลักให้ใหญ่ แล้วปล่อยรายละเอียดเวลาและสถานที่อยู่ในตัวอักษรที่อ่านสบายกว่า วิธีนี้เปิดพื้นที่ให้ท่าทางของ Loza ชัดขึ้น โดยคนอ่านยังหาข้อมูลที่จำเป็นเจอ ไม่ต้องให้ทุกบรรทัดออกแรงเท่ากันหมด
นี่เป็นข้อเสนอในการลองใช้ ไม่ใช่งานลูกค้าที่ผู้ออกแบบประกาศไว้ และถ้าทำงานสองภาษา ก็ควรรู้ก่อนว่าหน้าเจ้าของระบุการรองรับอักษรละติน ไม่ได้ระบุภาษาไทย เราจึงต้องเลือกฟอนต์ไทยมาทดลองคู่กัน ดูทั้งน้ำหนัก ระยะบรรทัด และขนาดที่มองแล้วพอ ๆ กัน แค่เลือกตัวเอียงเหมือนกันยังไม่พอ
เรื่องนี้ต่อกับ Lost Inside ที่เปลี่ยนจังหวะคำด้วยการสลับรูปตัวอักษร ได้ดี ทั้งสองงานทำให้เราเห็นว่าคำไม่ได้มีแค่ความหมายตามตัวสะกด รูปร่างที่ใช้เขียนคำนั้นก็ส่งผลต่อวิธีอ่านด้วย สำหรับ Loza การยกตัวเอียงขึ้นมาเป็นตัวหลักทำให้บทบาทเล็ก ๆ ที่คุ้นตา ขยายมาอยู่ตรงหน้าเต็ม ๆ
บางทีพื้นที่ที่ตัวเอียงต้องการอาจไม่ใช่มุมเล็ก ๆ ในย่อหน้า แค่ปล่อยให้มันอยู่ทั้งบรรทัด เราก็อาจอ่านประโยคเดิมด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปแล้ว
ดูผลงานและข้อมูลฟอนต์ได้ที่ Khorash Type ของ Anna Khorash
อ้างอิง: ข้อมูล Loza จากผู้ออกแบบ · รุ่นวางจำหน่ายบน Contemporary Type · โครงการ Loza ปี 2022
Photo credit: Khorash Type · ภาพสินค้าจากร้าน naivefloraltattoo บน Portjolio
กระดาษอีกใบสำหรับลองวางคำ
โปสการ์ด Floral Childlike Art เป็นพื้นที่เล็ก ๆ ให้ลองเขียนข้อความด้วยมือ แล้วดูว่าจังหวะลายมือของเราไปอยู่กับภาพดอกไม้แบบไหน
แรงบันดาลใจจากศิลปะและดีไซน์เพิ่มเติมได้ที่ Portjolio ที่ซึ่งเรื่องราวสร้างสรรค์ยังคงต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
